- Project Runeberg -  Nordisk tidskrift for filologi (og pædagogik) / Ny række : Niende bind /
212

(1874-1922)
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

C. 20 § 2. σχοπείτω δέ τις χατΰ τονς χρίνονς xaï Uή των
κτλ.] Ariioldium verba t i.r άπαρί&μησιν των ιινυμι’πων post
σημηινϋντων recte transposuisse certum habeo; necdum tamen
locus sanatus est. Dure enim accusativus τ),ν άπαρί&μησιν ad
praepositionem χατΰ refertur et nimis libere participium
πι-στείσας postpositum est. Qua re intellecta Schuetzius τϊ,
άπαρι&μήσει scriptum voluit; sed cum scboliastes in loco
enarrando μι, έξαρι&μείσ&ω μί,τΐ τονς άρχοντας κτλ. posuerit, elini
ποίησης, non πιστενσας in libro suo invenisse veri simile est.
De usu periphrastico verbi ποιείν eff. I. 144, 2; VI, 60, 4.

C. 34 §1. τ,δη ι,χόντων airroTç των άπο Θράκης μετά Βρασίδον
έξβλ&ύντων στρατιωτών] Hanc codicum scripturam sanam esse
ut credam vix adducor; nam traiectio illa usitatissima, qua
significatio loci substantivo. non verbo (h. 1. ι,χύντων)
applicatur, hoc loco verbis μετά Βρασίδον έξελ&όντων additis
ob-scurior iusto esset. Inepte ad praepositionem excusandam
locum q. e. III. 5, 1 (οί έχ τών Η&ψών πρέσβεις ί,λ&ον) confert
Stahlius (an iam Poppo?), quae verba pro οί ές τάς Χ&ήνας
πρέσβεις l’/.ίίον dicta esse vult ; immo valent: οί πρέσβεις έχ τών
Μίϊψών ι,ΙΟον. Loci corruptelae articulo τών post Θράκης
addito medebatur Kruegerus; equidem praepositionem rnl
reponendam esse potius crediderim (de verbis έπϊ θράχψ
eff. I. 60, 3; VIII, 79, 4: χιιταπλενσαντες έπϊ τής Μνχάλης).

C. 36 § 1. — παραινονντες οτι μάλιστα ταντά (codd. ταντά)
τε γιγνώσχΐΐν χαι πειρΰσ&αι Βοιωτονς χτλ.] Ilie locus inconcinnitate
summa laborat, cum accusativum Βοιωτονς pro subiecto verbi
πειράσ&αι haberi necesse sit, quae constructio apud verbum
παραινεϊν et per Se ipsa insolita et, cum ταντά τε γιγνώσχειν
praecesserit, durissima est. Quam difficultatem violentissime
ita Stahlius removit, ut αν&ις μετίι (τοντων) [Βοιωτών ’Αργείονς]
Aux.εδαψονίοις ποιϊ,σαι [Çtijujuάχονς\ scriberet; nefjue enim Argivos
cum Boeotis, sed cum Argivis Boeotos Lacedaemoniorum
socios fieri. Verum id ipsum maxime agebant Cleobulus et
Xenares, ut Argivi socii Lacedaemoniorum fierent, id quod
ita facilius, si Argivi non soli, sed Boeotis adseitis cum illis
egissent, fore putabant (cf. c. 37, 2: νομίζειν γάρ âv κτλ.).
Itaque verba μετά Βοιωτών Χργείονς sanissima, sunt, sed post
ne ιρϋσ&αι verbum πεί&ειν, opinor. excidit; nomine autem

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Dec 10 19:59:55 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/nordfilol/nyr9/0224.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free