T. Kvat den gode venen kunde fortelja, i GEM „— — Sa — doktaren veit nok, at naar tvo trættar, hev dei skuld baae. So eg kann ikkje plent vera paa hans sida, endaa eg er venen hans! Suum cuique, — rett skal rett vera! Det er mitt ordtøkje! Han er ein veik stakkar, som ikkje kvittar seg med henne, naar han ser, det ikkje vert nokot samliv, — det kann ingen negta! Og eg kann fyr alt ikkje lika, at han gjeng og kjærer seg yver vanlukka si til kven som helst og talar um, korleids ho er, — og sine mistankar og sine svikne voner — — og —“ „Ein kann turva letta sitt hjarta,“ sa doktaren. „Ja, dersom det berre alltid var til ein god ven,“ sa den gode venen, „for daa kunde han vera sikker paa diskretion. Men her legg han seg open fyr kven det skal vera.