6 Her um dagen sat han og skrøytte fyr lærar Lindstrøm — ja daa vart eg skikkeleg arg paa han! Han gjorde seg til av si magt yver kvinnor, — det var nok ikkje mange, som kunde staa seg imot han, lét han. Og um ikkje Lindstrøm vilde tru, at skuldi var paa hennar sida, so vilde han berre segja, at han hadde fvo born utanum ægteskapet, — ja, Lindstrøm kunde gaa og sjaa etter i kyrkjebøkerne! So naar han ingi fekk heima, var det hennar skuld, for ho — — ja han sa nok kvifyr, men det skynar visst doktaren utan vidare! — Men tenk aa sitja og segja det sjølv um si eigi kona! Eg vart so arg, at —! Og so gjerer han seg til av denne umanskapen, at han ikkje torer kvitta seg av med henne, og tykkjer, det er so sløgt av han, sidan vermori hev gjenget god fyr han. Og so skrøyter han. Han hev visst ingen ting set av midelen hennar, ikkje so mykjet som so eingong. — Det var av sine eigne innkomor, han kostad paa kona si — baade til livemaate og ekstravaganser! — Og det er berre aa halda kontanterne ferdige, so snart naadigfrua blinkar! Badereiser kvar sumar; reiser hit og reiser dit i alle mogelege høve;