39 IV. Ho sjølv. A Wins Stormbom brydde seg ingen ting um, kvat folk sa, endaa det, som dei, det ikkje kom ved, hadde aa fortelja um henne, var soleids, at haaret kunde reisa seg paa hovudet — imot venerne sitt slarv. Ho var so innvovi i gissingar paa alle vis, at naar doktaren skulde til aa greida ut floken, vasad han seg sjølv fast, so han hittad korkje att elder fram. Og korso var ho ikkje sers original. Ho var, som ein plar segja, ei danad dame. Ho hadde leset alt, som lesande var millom himmel og jord. I diktar-bokavlen fanst det ikkje eit godt namn, som ho ikkje med fynd kunde halda fram sine eigne meiningar um. Og ho kunde prova det, ho sa, med høvelege citat or den bok, som talen galdt. Elder i minsto visste ho, kvat den elder den kritikaren so raamande hadde skrivet.