89 var ingi pengeutlag for store! Og endeleg so hadde dei raad til det og, — barnlause folk som dei var! — — Dei vart samde um aa reisa til Berlin og gav seg paa veg ein av dei fyrste dagarne i juni. : Avdi det var so tidlegt paa aaret, hadde ikkje Stormbom brytt seg úm aa tinga rom umbord. So skulde det so vanheppet henda, at eimbaaten vart so fullstappad, at frua laut liggja i kafteinen si kahytta og Stormbom i røykjehytta. Det var forargelegt, men ingi raad med det! Eimbaaten gjekk ifraa Helsingfors um ettermiddagen og reiste ytre leidi yver finskebugti. Han skulde vera i Hangö um kvelden. Dei heldt so langt utpaa, at ei strima av Estlands-kysten skimtad fram attimillom, med’ finske-kysten jamt var i sigte. Ei dame, som hadde sett seg attmed Alvhild, gjorde ender og daa eit spursmaal til henne; snart var det eit fyrtaarn, snart ei kyrkia, ho vilde vita greida paa. Damen talad norsk. So kom dei i røda saman. Alvhild lét illa um kafteinen, som ikkje helder hadde siglt indre leidi, so reisekameraten kunde fenget ein tanke um den finske skjergarden. Barösund var so grumt! — Men kafteinen var visst rædd fyr