Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
2
Tii tiíinnÍB.
Landsliókiisnfnið rr opið iivern virkan dog, kl. 12—2
ob oinni stuhdu lenpur (fil kl. 3) á Miiind..
Mið-viku.í. ou l<aug!ml.. fi: litlána.
I.ancUikjnlaaafnið opið á Pici., Fimtud. og Ld. kLla—1.
Nftttc’cru^iMjjiic.afnið tr tjpið á ttunnud. kj. 3—». aíðd.
! , i|,iiB,tfnið et C.pið á Jlvd. og Ld. kl. 11—1.
I. ii.Nl.iiiilitin er opitm hvern virkan dag kl. 11—2.
l’.’iukaftj/irniii v ð frá 12—1.
1-iitnc II ifj’.l.i!inn opitiu 1. Mftd. inián., U. B—estðd.
l.andslic’.fðinfjju-Kr^fntofan opin livorn virkan jiag frá
’i -lo1i;i/. í f’i? 4—7.
Aitctnuíi’nfct-krif.t- f,,tt er O’ritt á hvcrjuvr virknm degi
ki. 1" –2 c.|- < - ,’.
H»>iar//v’’t’’akiTf.tofiin er o;iin rurnh. dijgu 9—2 og i—7.
P(.pt,’’j ) ■ n crjiiu hvt’rn rúmhelguo dng kl. 9—2 oa 4—7.
Aðf.’aiitriir :ið Hox-k’it’B’tiium frá i)—J Jngl.
Bæjar-pAulkiiíK’.iTiir tf-c,,,lír thifíl. kl. 7’/, árd. og 4 iiljd.
Afgreið;»la hitis #ainciiic.ð^ jjjufuekipafólags opin römt).
dajra frá 8—12 árd. „g 1—S flðd.
Bprjarftj’’ riiarfitti.Iir I. og 3. Finitrjd. livers Irrán.
Pftt!ekranefndaiftiiidir 3. og 4. Kiintud. 1 rnánuði.
ílc’riiðfIr.’kriirinn er aðhitta heima 2—3 (lagl.
Aiip^rlit-knirinn t-r heima kl. 12—2, ökaypis
angalaekn-tng npitalanum 1. og 3. Prd. hvere ,mán., kl. 11—1.
Tannia’kniriim ev heima kl. 11—2. OkeypÍB
tasn-1.’ 1 niug hr-imt hjá línkn. 1. og 3. Mád. hvere mán. II—1.
Ap.’torið opið daglago frá 8 árd, til 9 »líd.
Ot i 16 ltpkntng á Pi’ítalanum Prrl. og Pftd., kl. U—1.
hann kom aftur til Bombay. Heilsa
hans hafði reynst töluvert og þegí^r
aftur sljákkaði áreynslan á sálarafl
hans og líkamsþrótt, þá hafði það
þær afleiðingar, að hann varð
ákaf-lega taugaveiklaður og lagðist þungt
haldinn. Meðan hann átti i þessum
sjúkdómi, hafði Rendalls-fólkið verið
ákaflega gott við hann og dóttir
Ren-dalls hjúkraði honum því nær’án
af-láts nótt og dag. Iiún var bæði frið
sýnum og einkar-góð stúlka, enda urðu
þau leikslokin, að hann bað hennar.
Að vísu má óg fullyrða, að Malvom
lávarði var þetta mjög óljúft i íyrstu,
en þó tókst að lokum að ná samþykki
hans til þessa ráðahags; þau hétu því
hvort óðru eiginorði, og eftir
hæfileg-an frest voru þau í hjúskap gefin.
Pað hjónaband tókst ágætlega. Ilún
hafði lag á að venja hann af öllum
æskubrekum sínum. Þau hjónin
fluttu siðan til Lundúna og urðu þar
merkis-hjón og vel látin.
C(m aœrða menn í iBúasfríðinu.
Til Búa sendi hinn svo nefndi „Rauði
kross" (þýzkt fólag) hjúkrunarflokk, og
hafa læknar þeir, er með leiðangurinn
fóru, gefið skýrslu um starf
hjúkrunar-tlokksins i Suður-Afríku. Skýrslan er
mestmegnis visindaleg, en þó er þar
margt, sem almenning mundi þykja
fróðlegt að heyra. Flokkurinn kom
til Afriku i Janúar 1900, þegar Búum
tók að ganga miður. Með því að
Búar hröðuðu sér úr einum stað i
annan, þá var nálega ómögulegt fyrir
hjúkrunarflokkinn að fylgjast með, og
loks þegar Búa-her leystist upp, þá
var ekki hægt fyrir hjúkrunai’flokkinn
að starfa lengur og varð hann að fara
frá Afríku i Ágúst
Á þessurn tíma hafði flokkurinn
alls hjúkrað 235 særðra manna. l’að
sýnir bezt herbúnað vorra tima, að
af ölluin þossum særðu niönnum var
að eins ] særður af iagvopnum, en
allir hinir af skotvopnum. Til
saman-burðar má nefna, að í
Slésvíkurstríð-inu 1864 voru 2,4 pCt. Þjóðverja
særðir lagvopnum, ogí ófriðnum milli
Frakka og Þjóðverja 1870 særðust 1
pCU Þjóðverja af lagvopnum.
Byss-urnar nú á tímum hafa mjög mjótt
hlaup, en skotið miðar til þess, að
gera óvininn óvigan og helzt svo
lengi, sem stríðið stendur yfir. í
mann-úðarlegu tilliti er það skotvopn bezt,
sem ekki drepur marga né særir
menn svo, að þeir verði kryplingar
það sem eftir er æfinnar. Afríkustriðið
hefir sýnt, hvemig byssur með injóu
hlaupi reynast. Árangurinn er sá, að
tala hinna særðu en þó vigu hermanna
er mjög mikii. Hin smáu skot með
sínum mikla hraða særa lítið og ganga
gegn um þann, sem fyrir þeim
verð-ur, nálega án þess að hann verði var
við. Hinum særðu virtist svo, sem
væru þeir slegnir eða að eins stungið
i þá, án þess þeir fyndu til rnikils
sársauka. Vér nefnum þá nokkur
dæmi úr skýrslu. þeirri, er fyr var
nefnd. Búi nokkur særðist við
Præ-toríu og að likindum hafði skotið
gengið gegn um magapoka og vinstra
nýrað; samt reið hann þannig hálfa
kl.stund og tók þá
hjúkrunarílokkur-inn við honum og lét hann vera í ró
um tíu daga; þá fór hann á fætnr
og ferðaðist heim án nokkurra
tor-veldleika. — Annar Búi var skotinn
gegn um brjóstið, meðan hann sjálfur
var að skjóta; eftir það, er hann vai
særður orðinn, skaut. hann enn einu
sinni og fann þá fyrst til verkjar
nokk-urs; blóð gekk upp úr honum í 14daga,
en eftir nokkra mánuði var hann
aft-ur vígfær. — Skotið var í gegn um
bæði lungu þriðja Búans, blóð gekk
upp úr honum, en að viku liðinni var
harni á fætur kominn heill heilsu.
Jafnskjótt sem Búum var tekið að
batna, var mjög örðugt a.ð halda
þeim í skefjum; að vísu hlýddu þeir
með þolinmæði aðvörunum læknanna
og kváðu það rétt vera, aðþeirlegðu
sig i hættu, en bættu við, að þeir
væru samt heilbrigðir. — Fjórði var
skotinn gegn um lifur og hingu á
á reið, en fjórðungsmílu reið hann
þannig, en þá var hann orðinn svo
lémagna, að hann varð að stíga af
baki. Að sex dögum liðnum fór hann
á fætur. Frá þess konar tilfellum er
mikið sagt i skýrslunni.
Pað, sem gildir fyrir mennina,
gild-ir og um hestana, þeir geta gengið
lengi eftir það, er þeir eru sárir
orðnir.
Peir sjúklingar, sem
hjúkrunarflokk-urinu annaðist, voru llestir með
tauga-veiki, maga- og þarmasjúkdóma og
köldu, sem hinir þýzku læknar alls
ekki þektu og héldu þeir, að veikindi
þessi stöfuðu mestmegis af slæmu
neyzluvatni. Það væri nauðsynlegt
að finna aðferð til þess að hreinsa
neyzluvatn; auðvitað er það örugt
meðal að sjóða það, en þyrstir
her-menn biða ekki þar til er það er
soð-ið og aftur kalt orðið; það er víst,
að neyzluvatnið veldur mörgurn
hin-um hættulegustu sjúkdómum. Ekki
fékk flokkurinn tækifæri til þess að
rannsaka þess konar sjúkdóma, með
þvi að ekki var hægt að hafa sjúk.
lingana með flokknum, heldur varð
að koma þeim fyrir á bæjunum i grend.
(Lauslega þýtt.)
Frá Alþingi.
Þessi frv. er búið að afgreiða sem
lög frá þinginu:
1. Um bann gegn því að flytja Vopn og
skotföng frá íslandi til Kína.
2. Um að útvega jörð handa
Fjalla-þingaprestakalli.
3. Um tilhögun á löggæzlu við
fiski-veiðar í Norðursjónum.
4. Um laun sýslumannsins í
Suður-Múlasýslu (hækkuð upp i 3000 kr.)
5. Um forgangsrétt veðhafa fyrir vöxtum.
6. Um manntal í Reykjavík.
7. Um stofnun slökviliðs á Seyðisfirði.
8. Um bólusetningar.
9. Um póstlög.
10. Um undirbúning verðlagsskráa.
11. Um viðaukalög við prentsmiðjur.
12. Um breyting á bæjarstjóriittrtilskipun
fyrir Reykjavík.
13. Um próf í gufuvélafræði við
stýri-mannaskólann í Reykjavík.
14. Um heilbrigðissamþyktir í
kaupstöð-um, kauptúnum og sjóþorpum á lslandi.
15. Um skipun sótara í kaupstöðum
öðrum en Reykjavík.
16. Viðaukalög við lög 31. Jan. 1896
um varnir gegn útbreiðslu næmra
sjúk-dóma.
17. Um samþykt á landsreikningnum
1»98 og 1899.
18. Fjáraukalög 1898 og 1899.
19. Um síldarnætur.
20. Uin greiðslu verkkaups i peningum.
21. Um skifti á jörðunni Vallakoti í
Reykdælahreppi og jörðinni Parti i sama hr.
22. Stjórnarskipunarlög um breyting á
stjóruarskrá um hin sérstaklegu málefni
ís-land 5. Jan. 1874.
Var stjórnarskrárfrumv. Valtýinga,
sem áður liefir verið getið hér i
blað-inu, sanrþ. í efri deild 13. þ.m. óbreytt
frá neðri deild.
Fjárlös’In komin í nefnd i efri deild.
I nefndinni eru: Kristj. Jónsson
(for-m.), Magnús Andrésson, Sig. Jensson,
Eiríkur Briem og Guðj. Guðlaugsson.
Fcld hafa verið frumv. um
lands-spitala, um eftiriaun, um afnám
gjaf-sóknarrétts enibættismanna, um
kjör-gengi kvenna o. fl.
Frv. iun hlutafélagsbaukH
sam-þykt við 3. uinr. í gær í neðri deild.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
