Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
54 SK.ÚLI LANDFÓGETI MAGNÚSSON.
21
Biskup þreyttist ekki við þófið. Hann sendi hvert bréfið á fætur
öðru til kirkjumálastjórnarinnar og nauðaði á henni þar til Mn
bar sig upp við konung og fékk því til vegar komið, að konungur
15. maj 1750 skipaði 2 menn, Magnús lögmann Gíslason (lögm.
s. og a. 1732—1756) og Björn sýslumann Markússon (varalögm.
s. og a. 1750—1766, lögm. 1757—1790), til að rannsaka málið
og fella dóm í því sem allra fyrst, svo það yrði til lykta leitt.
Var stjórnin löngu orðin leið á þrákelkni biskups.
Biskup mætti enn á ný með hinar fyrri kærur sínar um þá
542 dali, er hann þykist hvorki hafa heyrt né séð, um járnið
það hið ónýta og timbrið. En auk þessa gróf hann nú upp
ýmislegt annað og sauð saman úr því nýjan ákærupóst. Kvað
hann Skúla eigi hafa látið silfur staðarins skilvíslega af höndum.
í>annig kveðst hann í staðinn fyrir 12 samkynja silfurskeiðar,
er stóðu 29 lóð, eigi hafa fengið nema 6 stakar, er aðeins stóðu
19 lóð; enn fremur kveðst hann sakna silfurskálar, er standa
skyldi 21 lóð, könnu, er standa skyldi 24 lóð, krúsar með
silfur-loki á 9 lóð og bikara, er standa skyldu 7 lóð. í>essi atriði
áttu nú nefndarúaenn að rannsaka, og skoruðu þeir á Skúla að
verja mál sitt. Skúli þóttist áður hafa svarað tveim fyrstu
póst-unum fullnægjandi í fyrra bréfi sínu og hélt því sama fram hér.
í>riðja póstinum svaraði hann þannig, að hann hafi ætlað að fá
biskupi silfrið i hendur, er hann afsalaði sér staðnum, en biskup
hafi eigi viljað veita því móttöku eptir því mati, er fylgt var
þegar Skúli tók við því, heldur þótt það of hátt. Nú gat engiun
efi leikið á því, að það var skylda biskups að veita silfrinu
mót-töku einmitt eptir því mati, og eingin furða, þótt Skúli eigi
kærði sig um að skaðast á því. Kom þeim loks saman um
biskupi og honum, að Skúli skyldi greiða honum andvirði
silf-ursins í fiaki og sméri og þar við sat. Nú var bæði fiskurinn
og smérið löngu étið upp og ekkert framar þar við að gera.
Eptir langt og ítarlegt réttarhald í málinu feldu þeir Magnús
og Björn dóm sinn á Hólum 21. júlí 1759. Dæmdu þeir Skúla
sýknan saka af ákærum biskups. í>ó skyldi hann gjalda biskupi
ofanálag á kúgildin, ef biskup gæti sannað það fyrir 2 mönnnm,
er amtmaður tilnefndi, að hann hefði beðið skaða af. Gat biskup
v’st aldrei sannað neitt í þá átt, svo málinu lauk við þessi úrslit.1
’ General Kirkeinspektions Koll. Nr. 26 (Separationen imellem Skal-
holt og Holum Bispestole)og Nr.4a (Islandske Relationer 1741—1750).
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
