Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
54 SK.ÚLI LANDFÓGETI MAGNÚSSON.
61
svaraði og galt skamiiiirnar í sömu mynt. J>á mælti Skúli:
»Væri jeg ekki í þínum eigin húsum skyldi jeg gefa þér á
kjapt-inn!« Litlu síðar virðist þó landfógeta liafa runnið úr minni
hvers húsin voru, því hann stökk upp mjög snúðugur og bjóst
að berja kaupmann, en Loy hljóp á milli og kom höggið á hann.
Kaupmaður stóð þá upp reiður mjög og mælti: - Ætlið þér að slá
mig í mínum eigin húsum?» Landfógeti svaraði honum eigi
með öðru en því að sparka til hans. Loy reyndi nú að stöðva
Skúla og sagði að þetta mætti ekki svo ganga lengur, en Skúli
skipaðist eigi við orð hans, heldur reiddi svipuna til höggs á ný
og sló til kaupmanns yfir öxl Loys. Mun höggið eigi hafa lent
vel á kaupmanni, því eigi sakaði hann mikið, en ólarfar sást þó
á kinninni. Tók nú Loy Skúla hryggspennu og sligaði hann
niður á kistu eina, er stóð í klefanum, og kvað honum velkomið
að reyna afl við sig, en kaupmann skyldi hann láta í friði.
Meðan þeir áttu í þessum stympingum, sætti Vídalín færi og
lauk upp bakdyrum hússins og vildi kalla til menn. Kaupmaður
hljóp þar að og vildi loka aptur, en Vídalín varði honum þess.
Lágu þeir þar allir fjórir í stympingum, Skúli og Loy á
kist-unni, en kaupmaður og Vídalín í dyrunum. En eigi varaði þetta
nema stutta stund, því Skúli og Loy hættu von bráðar. Gekk
Skúli út er hann sá að dyrnar voru opnar, tók hest sinn í snatri
og reið á brott.
Út af deilu þessari var réttur haldinn i Grindavík og vitni
leidd fram, og er sagan hér sögð eptir framburði þeirra.
Vída-lín gerði sér auðsjáaniega far um að vitna Skúla í vil fyrir
rétt-iuum, því mörgum af spurningunum kvaðst hann eigi geta
svarað; hafði haun þó stöðugt verið við staddur og kvaðst sjálfur
hafa veitt deilunni nákvæma eptirtekt. |>ó gat hann eigi neitað
ýmsu, t. d. að landfógeti hafi hótað að gefa kaupmanni á
kjapt-inn og sömuleiðis að hann hafi slegið kaupmann með svipunni
og sparkað til haus. En á hinn bóginn reyndi hann að draga
úr því sem hann frekast mátti. Heyrðist hann og nöldra fyrir
munni sér, er hanii stóð fyrir réttinum: «Omnia in dubis, non
possum aliter*1.
Deila þessi kom eigi fyrir dóm, en sendur var
vitnafram-burðurinu til stjómarinnar og leitað álits hennar um, hvað gera
1 >Allt tvírætt, jeg get eigi öðruvísi<. Málsskjölin finnast við
Is-landsk Journal A No. 2261.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
