- Project Runeberg -  Safn til Sögu Íslands og Íslenzkra Bókmenta / Fjorða Bindi /
34

(1856-1939) [MARC]
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

34

SKÝRSLUR OM SK.APTÁ RGOSIN.

því mest var mold undir eldi þar; því hvar sem hrein
jarð-armold og þur var undir þeim eldi, eða hann náði til hennarr
þar brenndi hann hana í grunn, og því varð öskufall svo
mikið úr þessum mokkum, sjerdeilis þeim vestasta, hvort úr
honum kom regn eða snjór, að jörð brann þar svo mikið
undir. Sá ei vill trúa þessu, skoði hann jörð og; hraun á
Landi og Rangárvöllum, þar sjást sönn og hin sömu
vegsum-merki. Allt mýrlendi varð svo tekið af ólyfjan, að engin
skepna beit það. Það lítið gras, sem á því var og slegið það
ár, át engin skepna sjer til nota, og nokkrar kýr fengu dauðan
þar af. Hvað mikið hraunin sjeu allt umkring, er hjer fjellu
i byggðina, frá gljúframynnunum á báðar síður, kann jeg ei
segja. I kringum það austara hraunið kann maður með
harðri ferð að komast á einum degi, en jeg tvivla í kringum
hitt. Þó eru hraunin á fjallabaki að allra samstemmandi
sögu, sem vel hafa sjeð til þeirra, engu minni; vist eru þau
þykkri, því 2 árum lengur lifði eldur í þeim, en í
byggðar-hraunum. Asamt er það víst, að ei er orðinn eptir meir en
svo sem 4. partur af Siðumannaafrjett, nær hann er tekinn
framað Hellirsá að fornu lagi, sem harða hraun er yfir komið,
vikur og sandur, svo mikið af því niðurkæft, sem eptir er,
að óvíst er, hvort þar sprettur nokkurntíma gras sem áður.

§ 22. Þetta sama ár 1784 um veturinn voru öll vötn
venju minni, sem renna úr Skeiðarárjökli, sem liggur milli
Núpstaðar og Skaptafells. I þessum jökli heyrðust miklir
brestir og undirgangur, þar til úr honum kom hlaup og
vatns-kast í Súlu, sem er ein stór kvísl, sem rennur úr honum
vestur í Núpsvötnin fyrir framan Súlnatinda (hjer veit jeg
engan jökul heita Súlu, heldur eitt fjall á norðurvegi fyrir
ofan Fljótshlið). Þetta vatnskast kom hjer fram 8. aprilis,
sem var Skírdagur, sem hljóp fyrst austur yfir allar sandgjár
vestur með Lómagnúp, og þar inn í Núpstaðarhvamma, svo
fram yfir alla sandana í sjó. Mikið komst af þessu
vatns-hlaupi hjer út í Skaptárós fyrir framan Skjaldbreið, hverju
að fylgdi svo mikil ýlda og ólykt, að hún lagði hjer inn í
hvern bæ, krók og kima; hafði hjer aldrei þvilik ýlda komið.
Skeiðará, sem fjell úr sama jökli, hljóp og um sama bil.
Hjeldust við þessi vatnshlaup öðru hverju fram fyrir
Jóns-messu. Um sumarið, þá menn reyndu að komast yfir þau,
komust af 2, en 3 drukknuðu; fundust ei likamir þeirra aptur.

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Mon Dec 11 18:04:54 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/safnsogu/4/0046.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free