Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
FRÁSAGNIR UM SKÓLALIF.
87
ög held, þó þeirra lærdómur, sem svo læra, sé ekki formei,
svo verði hann þess drjúgari í realiteten.
1 minni tíð í skóla 1795—1799 voru þar kennendur að
nafninu G. Thorlacius, maður lærður en 1795 frá heiminum
(v. ante). Með nýári 1796 kom síra Jacob, seinna prestur á
Gaulverjabæ, hann var Prorector til 1800, mesti gæzkumaður,
allvel að sér, einkum latínu,’ en ekki fjölhæfur. Pá kom í
hans stað til að vera kennari í neðra bekk mesta góðmenni,
en gáfulítill, en ekki hefi eg þekkt mann, sem með meiri
samviskusemi hafi viljað gegna sinni köllun en hann. Hann
féll uppá það, að leggja út með oss í neðra bekk fyrstu bók
í Ovid Metamorph. Mér var að því mesta ánægja, mörgum
af mínum skólabræðrum líkaði það ílla. Blessuð sé Brynjúlfs
minning, hjá honum sá eg fyrst landkort. Og þessi maður
yar, má eg segja, flæmdur burt úr skóla; þvi hann var svo
gamaldags, að hann vildi innleiða þá gömlu disciplin, vildi
hýða þá, þó ekki nema í hendurnar, sem ekki kunnu; hann
hýddi þá einn, og fleygði sópnum á skólagólfið að því búnu
gekk inn til sín. Nú komu efribekkingar og þótti þetta
nýr siður, tóku sóflinn og söxuðu hann niður og dreifðu
honum um skólagólfið, þar sem þeir vissu, að hann var vanur
að ganga um, þegar hann las Thema Componendi. Hann
kemur eins elskulegur og hann var vanur, tekur eptir þessu
undir fótum sór og giskar á, hvað þetta sé, rýkur inn til sín,
því hann var bráðlyndur, hringir, það var signum til famulus
að koma, hans famulus var Eyjólfur Guðmundsson, bróðir
síra Eggerts í Reykholti, og heimtar af honum sinn sófl. Par
stóð Eyjólfur í vanda. Kort: Brynjólfur segir: inn í þenna
skóla kem eg ekki framar. Biskupinn sat í Skálholti, en
Geir, sem þá var prestur í Reykjavík, hafði commission fyrir
hann að gegna biskupsverkum við skólann. Hann kemur,
heldur rannsókn, enginn meðgengur neitt, enginn vissi hvernig
sópurinn var eyðilagður. En þegar þessi mikli gáfumabur
hættir rannsóknum, segir hann: Einu sinni hefi eg verið
secundus a supremo, en sá var einmitt maðurinn, sem hafði
saxað sópinn, og einmitt sá, sem B. hafði sýnt mesta vinsemi
og sem eg hefi heyrt hafi játað fyrir sira B. synd sina
og fengið fyrirgefning, enda má nærri geta, að þegar þessi
piltur var secundus a supremo, þegar þetta vildi til, svo var
hann dimittendus.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
