Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
SKÝRSLUR UM KÖTLUGOS.
291
þorskur hefur næstu árin verið hér næsta smávaxinn og
lifrarlítill, og hin svo nefnda sýking á sauðkindum á haustin
og framan af vetri hefur verið meiri síðan Fjallaeldinn á
stöku bæjum, eins undir Eyjafjöllum, sem hér í Mýrdal1).
Hvað sjálfum eyðileggingunum viðvíkur, þá er vitnið ljósast,
að ekkert býli lagðist í auðn, þótt bæði Álftveringar og
Sól-heimamenn yrðu fyrsta sumarið að vera sér úti um slægjur
og fóður fyrir kúpening í nálægum sveitum, og lóga bæði
þeim og fé meira en annars um haustið, einungis af því að
gos þetta tilféll, þegar hæst stóð gróðurtímans. Sólheimingar,
einkum þeir ytri, gátu lítið sem ekkert til slægna notað það
sumar af túni né engjum; þó gjörðu hauststormarnir, sem
áður er á drepið við 30. júli, að burtu feyktu strax ógrynni
þaðan af sandi, ásamt regn, frostleysur og blíðviðri frá vetur
nóttum alt fram á jólaföstu, er heldur mátti kalla — og var
— gróðrar en vetrar veður, það að verkum, að bæði hestar
og fé komust þar vel af veturinn næsta á eftir, og nú á 3.
sumri frá hlaupi þessu eru þar heybyrgðir nærfelt sem þegar
vel, ef ekki bezt var.2) Á 4 stöðum eða jörðum í Álftaveri
nefnil. Mýrum, Þykkvabæ, Sauðhúsum og Hraungerði varð
lítið sem ekkert notað af útslægjum hlaupsumarið, þar fyrstu
vatnsköstin flóuðu yfir alt Iáglendi milli Mýrna og hinna
bæjanna, sem áður er sagt, og kæfðu þar alla grasrót með
sandi og jökulleðju. Annar armur vatnsflóðanna gekk skamt
fyrir norðan Mýrnatún, mjög svo yfir alt láglendið þar, austur
alt í Blönduvatn, og þaðan suður í Kúðafljót; hér varð þó
’) Einungis í Yík hjá 2 búendum drápust úr jjessari sýkingu viö
80 fullorðinna sauökinda. Við aöra sjúlcdóma eða á öðrum
skepn-um hefur liór ei mjög orðið vart, að fráteknum gaddi og
bruna-tönnum samt beinhnútum hór og hvar á einstöku kind.
2) Sumarið ettir i gróandanum voru mörg og mikið víð sandflög
að sönnn eftir um alt Sólheimatún, hvar öll grasrót var kœfö
og útdauð, en fallegt var að sjá þar og athuga, liversu
grasteg-undir þær, mest elting og puntur, sem helzx, höfðu tekið sér
bólfestu alt um kring sjálf sandflögin, ekki einungis keptust við
að ná þar sem mestum jjroska, heldur j)vert á móti náttúru sinni
— að vaxa upprótt — lögðu sig flatar út á sandflögin alt uni
kring, og festu sig jafnvel með knérótatægjum niður í
sand-inn, til að uppreiða jpar mjúka sæng og afdrep handa grasfræjum,
er jjangað fyki. Auðséð er hver j)essu stjórnar!
19*
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
