Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
736
FERÐIR, SIGL1NGA.R OG SAMGÖNGUR.
þaö mest Hara.ldi harðráða, sem sagt er af þrautreynd
kon-ungs á örleika Brands.1)
forsteinn Síðu-Hallsson var þrjá vetur (1012—1015)
erlendis, þá er hann var um tvítugt (sjá að framan 665). í>á
«r faðir hans fjell frá, tók hann við goðorði hans og bjó að
Hofi í Álptafirði. Hvort hann fór utan á næstu tuttugu árum,
er eigi kunnugt, þvi að eigi segir neitt af utanferðum hans
fyr en á ríkisárum Magnúss konungs hins góða. Þá fór
3?or-steinn utan (um 1040) og gerðist hirðmaður Magnúss
kon-ungs og var konungur vel til hans. J?orsteinn fór þá
kaup-ferð til Dyflinnar og hafði hann eigi leyfi konungs til; hann
hafði eigi heldur goldið landaura, er gjaldkeri konungs hafði
heimt þá; kvaðst Þorsteinn eigi skyldur að gjalda þá nje
förunauta sina fimtán, er hann var hirömaður konungs, og
var þá eigi fast gengið eptir þeim. En úr Dyflinnarferðinni
fór Þorsteinn til Islands og fann eigi konung áður.
Magnús konungur spurði þetta, og kvaðst mundu hafa
veitt Porsteini sjálfum landaura, en eigi mönnum hans; en
lakara þótti honum að Þorsteinn hafði farið kaupferð til
Dyfl-innar án leyfis, og fyrir það gerði hann Þorstein útlægan, til
að leiða öðrum að brjóta lögin.
Af því að Þorsteinn var hirðmaður, var brot hans við
konung verra en ella og verra en hann hugði. Hann mun
oigi hafa vitað um sekt sina og fór þvi utan sumarið eptir,
eins og lítið hefði i skorist, og hafði þá með sjer ágæt
stóðhross. Hann tók Þrándheim, en landsmenn stygðust
við hann sakir ummæla konungs, og vildu eigi við hann
skipta nje menn hans. Stóðhrossin voru i haga fyrir utan
bæinn á Iluvöllum, og sáu þau ýmsir menn og þóttu ágæt.
Á meðal þeirra voru þeir feðgar, Einar þambarskelfir og
Indriði, sem voru þá i bænum; tókst ]?orsteini að fá
Indriða til þess að þiggja hrossin að gjöf, og bauð hann þá
Porsteini heim til sin; var hann með honum veturinn, uns
Einar kom honum í sætt við konung, til að firra vandræðuin
milli hans og sonar sins; ætlaði það eigi að ganga greitt, og
er fögur saga af því sögð; lýsir hún vel skapferli og vináttu
þeirra konungs og Einars.2)
!) Msk. 69-70; Fms. VI, 348-350. 2) Msk. 29-31; Fms. VI,
97-102; Flat. III, 318-321.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
