- Project Runeberg -  Safn til Sögu Íslands og Íslenzkra Bókmenta / Sjötta Bindi /
206

(1856-1939) [MARC]
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

90

UM ÍSLEN’DINGASÖGUR 206

segja, að ekkert markvert gerist, hvorki i undirbúningi
Heiðarviganna nje i Heiðarvigunum sjálfum, án þess að
það sje boðað firirfram í ráðleggingum Þórarins spaka
við Barða.

1 öllum þessum firirboðum lisir sjer þá iþrótt
höf-undarins sem sagnamans, og vjer sjáum, að liann beitir
lienni með fullri meðvitund um, livaða álirif hún hefur til
að vekja atliigli og eftirvænting áheiranda eða lesanda.
Enn hann beitir henni stundum óhönduglega.
Sjerstak-lega gerir liann alt of mikið úr ráðleggingum Þórarins við
Barða, spillir með þvi einfaldleik frásagnarinnar, gerir sig
sekan i eilifum þreitandi endurtekningum, og gerir Barða,
sem er hetjan i þessum kafla sögunnar, að ósjálfstæðum og
viljalausum leiksoppi i hendi Þórarins, enn það kemur illa
i bága við þá stífni og einþikni, sem annars kemur fram
i fari Barða, þegar liann er ekki undir hendi Þórarins,
t. d. gagnvart Auði, konu lians, seint i sögunni. Lika hættir
böfundi til að tiggja upp aftur það, sem liann hefur áður
sagt um þessa firirboða, eins og liann vilji gefa lesendum
(áheirendum) þá aftur inn með teskeiðum; svo segir
sagan t. d. tvisvar frá lagasetning Borgfirðinga um
eftir-reið eftir veganda, lætur Þórarinn að óþörfu skira Barða
frá, hvernig hann liafi komist að vopnum Gislunga, sem
áður var sagt frá greinilega. Og á einum stað filgir
fyrir-boðanum tilvitnun til sögunnar, sem á eftir fer. Þetta
kemur firir í sögunni um steinasörvið. Þegar búið er að
segja frá þvi, að Ólöf kjannök lagði það um Iiáls Barða
og bað liann að láta það ekki haggast, og enn fremur, að
það þokaðist til, þegar Barði gaf sveininum tigilknífinn,
þá bætir sagan við: ok þess verðr getit síðar. Þetta er
óþörf viðbót og klaufaleg, þvi að hún lisir vantrausti á
minni og dómgreind lesanda. Þessi dæmi sina, að
sagna-list höfundarins er enn í bernsku. Það er altitt i
Islendinga-sögum, að boða viðburðina svona firirfram, enn flestar
beita þær þessu iþróttarbragði með meiri snild enn
Heiðarviga saga, og engin með meiri snild enn Njála.
Þar er svo að segja alt boðað firirfram, enn með
óvið-jafnanlegri snild. I Njálu kemur Njáll fram sem ráðgjafi

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Mon Dec 11 18:05:49 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/safnsogu/6/0480.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free