Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
FINNBOGA SAGA RAMMA
347
Yíðdæla. Finnboga mátti með sanni kalla Viðdælakappa,
og var eðlilegt, að Víðdælir vildu halda honum fram til
jafns við keppinauta hans i Vatnsdalnum, Jökul og aðra
sini Ingimundar gamla. í sömu átt bendir það, að sagan
kallar Finnboga á einum stað Víðdælagoða1) og segir,
að Ingimundarsinir hafi eigi þolað það, að „Finnbogi
var framar látinn eða formentr þeim öllum öðrum, er
þar váru vestr," og gefur þar með í skin, að kepnin hafi
verið milli lians og Vatnsdæla um mannaforráð.
Auð-vitað nær það engri átt, að Finnbogi, sem var
aðskota-dír i þessum hjeröðum, liafi orðið goði þar eða náð undir
sig nokkru af mannaforráði Vatnsdæla. Enn af þvi að
Vatnsdæla saga talar viða um mannaforráð Ingimundar
og sona lians,2) þá var sjálfsagt, að Finnbogi liefði
Víð-dælagorðorð, til þess að hann irði ekki minni enn
keppi-nautar hans i Vatnsdalnum. í sagnauðugum hjeröðum,
eins og Húnavatnsþingi, var það eðlilegt, að nokkur
metnaður væri milli sveita um að eignast sögur af þeim
fornaldarköppum, sem hver sveit hafði átt, og hver sá,
sem skrifaði um kappa eða höfðingja sveitar sinnar,
vildi auðvitað draga fram þeirra hlut gagnvart köppum
annara sveita. I ritgerð minni um Hænsa-Þóris sögu lief
jeg sínt líkur til, að sú saga sje samin í Flókadal, enda
sinir sagan, hvernig Hersteinn Blundketilsson,
afkom-andi landnámsættarinnar i Flókadal, ber að Iokum liærri
hlut i deilu sinni við Tungu-Odd, liöfðingja
Reikholts-dalsins, sem Egils saga gerir svo mikið úr. Að Finnboga
saga sje ekki samin norður i Flateijardal, heldur að
öllum likindum i Viðidal, er einnig liklegt af þvi, að
sagnir um Finnboga norður i Flateijardal, sem geimst
liafa til vorra tíma, eru mjög óljósar og ruglingslegar,3)
enn aftur á móti hafa geimst mjög skirar og greinilegar
sagnir um hann i Viðidal og sjerstalclega að Stóruborg,
þar sem hann bjó. Þar eru enn í túninu nefndar Moð-
1) K. 37, s. 7224. Sbr. VatnsdælagoíSi i Vatnsdælasögu 20. k„ bls.
36. — 2) K. 15, 20, 27, 32, bls. 26, 36, 44, 52. — 3) Kálund, Island
II., 136. bls.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>