Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sigurd Mathiesen: Tore Ørjasæter
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
ein lettingssukk stillt gjenom hug og natur.
Kvar våar er eit såar
gjer at saarelden svalnar og gror.
Festlig lyder hans «Heimkoma»:
Sigurd Mathiesen.
Naar høgsumar’n er paa sitt høgste, og livet paa hall
mot hausten, han stillnar sval og andar ut all!
Daa hender det noko i hug og natur,
etter ville våar, etter seinhaust kaar,
etter harde vinter og frostaar!
Det er noko i mannen, som svingar og snur,
nåar aare det langsomt og lint dreg ande
og andar sin venleik ut over lande:
Velsigna er stunda nåar mannen fær samla sitt uppkløyvde mod
og fylgje si trong so lenge og langt, til lengsla ho legg seg til ro.
Naar live er moge og mergen i mannen og korne kjem kvinna til gode
daa fær live alt som det treng te svale sitt tyrstande blod.
Men inderligst har han vel git billedet av det splittede,
saare sind, der længter efter fred og forsoning, i digtet:
og kvar sumar i fullblømd venleik,
som eg fullt har aatt og med rikdom raadt,
gjev meg difor no berre saknad.
Saknad som vakna med tærande eld!
Berre hausten stor over bleike jord
Denne usalige frigjørelsestrang og higen mot det ukjendte
driver ham selvfølgelig atter bort fra hiemmet. Ut i det
fremmede, ut i Europa. Men hans væsentligste oplevelser
her optræder rigtignok bare som «vision», hvad han ogsaa
seiv har døpt dette avsnits hoveddigt. Og det samme spørs
maal maa vel Gudbrand mumle nu som forrige gang —:
hvad vilde han egentlig her? Han, som har sine røtter i
ætten, i den hjemlige jord og sin egen velsignede kone. Hun
blir da ogsaa til syvende og sidst broen for ham mellem him
mel og jord.
Der er sterke vers i denne samling. Vers, som dufter av
vaarmuld og ættejordsglæde som i <Plogkaren». Hemmelig
spundne elskovsruner som dem i «Troll-ver». Og klagende,
tindane viser vegen
heim til Langleite gard.
Leida innover dalen
er som eit vigsla far:
298
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
