43 JÓRUNN Þú segir ekki neitt barnið mitt. Eg hefi reynt eftir því sem mínir veiku kraftar leyfðu að breyta eins og mér fanst vera mín skylda alla mína æfi. ÉEg get ekki ráðið dóttur minni annað né betur. Þegar sorgin heimsækir þig, og hún kemur einhvern tíma, þá verður það þó það eina, sem gefur huggun. LJÓT í hálfum hljóðum Eg skal gera eins og þú vilt, mamma. JÓRUNN Ég vissi alt af, að eg átti góða dóttur strýkur á henni hárið. Hvað hann pabbi þinn verður glaður, þetta verður hátíðisdagur, og þú iðrast aldrei eftir því að þú lætur = að vilja foreldra þinna fer inn. LJÓT stendur kyr. Einar og Friða koma út. EINAR Þú getur byrjað að blása, eg vona, að eldurinn sé ekki dauður þau fara inn í smiðjuna.