88 SÖLVI Eg er viss um að foreldrar þínir óska einskis frekara en að þú eigir glaða daga. LJÓT Eg veit ekki. Mamma mín talar sjaldan um gleði. — Hún gerir skyldu sína — og eg þekki mina skyldu snýr að uppgöngunni. SÖLVI Ætlarðu að fara? LJÓT Eg kom hingað út í hraunið af því að eg vildi sjá þig einu sinni enn þá — mér fanst eins og einhver skipaði mér að fara — en það er bezt, að við sjáumst ekki oftar — það væri okkur til kvalar gengur tvö skref. SÖLVI gengur á eftir Ljót. Þú veizt ekki, hvað þú ert að gera, þú ert að fremja glæp — allar þær hamingjustundir, sem forlögin hafa ætlað okkur að una saman — því að þér þykir vænt um mig, Ljót? — þykir þér ekki?