89 LJÓT Þegir. SÖLVI Eg hélt, að þér þætti vænt um mig. Þú roðnaðir þegar þú talaðir við mig í gærmorgun. Eg hélt,að það væri loforð, sem kæmi frá hjartanu — eg varð frá mér numinn af fögnuði. LJÓT Það má einu gilda hvern mér þykir vænt um, eg er bundin við loforð mitt. SÖLVI Þú heldur, að það sé skylda þín að efna loforð þitt, en það er til önnur skylda, sem er margfalt stærri — og það er skyldan við gleðina — það er ekki til nein stærri skylda — bað er tilgangur lífsins. Þúhlýtur að vita það, þú sem hefir vaxið upp úr jörðinni eins og blóm. LJÓT Það er ekki eingöngu vegna þess að eg