115 — eg get ekki mist hana. Þetta hefir átt fyrir henni að liggja að mæta þessum manni — hún hefir alt af verið okkur hlýðin og góð dóttir. SVEINUNGI Það varst þú, sem fórst með mér heim. — Ert þú nú líka á móti mér. JÓRUNN Það er bezt, að við tölum ekki meira um þetta í kvöld — en eg hefði ekki ánægju af því að lifa, ef þú rækir Ljót í burtu gengur nokkur skref, nemur staðar. Það líður ekki langt þangað til þú kemur. SVEINUNGI Já, far þú til dóttur þinnar. JÓRUNN fer. Sveinungi stendur grafkyr. — Gengur hægt upp á hruninn vegginn. — Hverfur þögull og hokinn inn í rústirnar. — Gripur hendi um stoðina. Í sömu svipan hrynur þakið og Sveinungi verður undir. Hróp heyrast frá tjaldinu, Tjaldið.