Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
Sequuntur sciuri, quorum copia est incredibilis per Lapponiam,
habent ibi hoc peculiare, quod colorem mutent quotannis, &
appropinquante hyeme pro rufo griseum accipiat, qui color maxime in
pellibus eorum æstimatur. Samuel Rheen: The ombyta hvvart
aohr sitt haor, sao att om sommaren æro the rœda, om hœstetiid
vvarda the grao igien. Hoc est: Annis omnibus singulisquepilos
mutant suos,ita ut astate sint rufi, tempore autumnali vero evadant denuo
grisei. Color hic quo longius Septentrionem versus degunt, hoc
est, incorruptior, minusque permixtus cum rufo; item, quo tempus
anni longius abest ab æstate. Itaque in media hyeme præcipua
venatio ipsorum, in æstate nulla. Quanquam vero mira sit eorum
copia, solent tamen annis nonnullis agminatim abire, ut vix aliqui
supersint. Idem: Ickornar finnas icke alla aohr af alla ymnogheet, tii
somblige aohr vvanckas the i stoor myckenheet, men somblige
fœrsvinna the sin koos. Hoc est: Sciuri non parimultitudine
reperiuntur annis omnibus. Aliquibus enim copia eorum est maxima,
aliquibus vero plane disparent. Causa discessus istiusmodi non satis nota
est. Sunt, qui metu famis putant fieri, dum præsentiunt inopiam
pabuli, quo utuntur, imminentem; alii putant alias cœti subterfugere
injurias. Modum describit idem Rheen. Nær the vilia fœrsuinna,
lœpa the hœpetals tillfiœarne, sattia sig pao smao barchstiicken,
up sættiandes sin suants, viliandes dær med segla ofver sioear, mæn
moste foer storm och ovvæder sættia kiæra liifuet til. Hoc est:
Cum disparituri sunt, agminatim decurrunt ad lacus, corticibus arborum
insident minutis, caudasque simul elevant, quasi velificaturi per eos,
sed à tempestatibus ventisque obruti, vitam amittunt. Firmat idem
Olaus Petri, seque ipsum vidisse testatur. Corticibus, inquit, pini
vel abietis, ad ripas aquarum repertis sese imponunt, vi venti solvunt à
littore, caudam pro velo in altum erigunt, & quo ventus spirat, eo
feruntur, quoad fluctus aquarum evertat navigium, & nautam obruat. Ejus
autem naturæ est corpus, ut non sidat, sed aqua examinatum ad littora
feratur, & aliquoties in magno numero ibidem colligantur, & nisi diutius
ibidem non conspecti jacuerint, pelles eorum ad suum usum commode
transferatur. Nempe sic & alias trajicere flumina consueverunt,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
