Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
æstivis rutilat, ut locis aliis mustelæ solent. Docuit jam olim Olaus
Magnus lib. XVIII. c. 20. Si hyeme clauderentur & asperrimo gelu,
nunquam appareret albissima pellis hujus bestiolæ, quæ æstate subrufa
editur in fine Maji, quando deposita albedine propagationi intendit: Et
Olaus Petri: De mustela subjiciam pauca, quæ hyeme est albissima, &
pulcherrima bestiola, æstate autem subrufa & cæsia ex parte. Pari
modo venatur & muros, sicuti mustelæ solent, unde Sueci lekat
nuncupant. Neque potest illi esse dubium, qui & alibi, & in Septentrione
vidit. Unde nollem cum Scaligero murem Suecicum vocare. Majori
jure inter mures referuntur bestiæ minutæ, Lemmus dictæ, quarum
carnibus vesci hermelinos & saginari scribit Olaus Magnus
dicto loco. Samuel Rheen subinde inveniri docet in Lapponia.
Ther vanker och itt slags miiß, som ihe kalla fiællemœß, eller
lemblar. Hoc est: Invenitur ibi (in Lapponia) etiam genus quoddam
murium, quod appellant mures montanos sive lemblar. Descripsit,
delineatosque diligenter dedit, Olaus Wormius in Musæo suo, ex quo
pictura liquet tamen, caudas habere brevisiimas, & sirtis pilis, atque
ita non per omnia muribus esse similes. Ut de colore nihil dicam,
quem Olaus dicit esse varium. Samuel Rheen rufum nigro
distinctum. Qui observat simul; ex improviso venire, terrasque
multitudine velut obtegere. Desse vanka icke aohrligen, uthan
sombliga tiider, och komma ex abrupto i een saodan stoor myckenheet,
att the uthbreda sig œfvver heela jorden, saosom foglar om vaortiid.
Hoc est: Non apparent hæ quotannis, sed quibusdam tantum temporibus,
veniunique ex abrupto tanta copia, ut per totam se diffundant terram,
haud secus atque solent aves tempore vernali. Olaus observat,
hoc accidere, dum pluit. Per tempestates, inquit, & repentinos
imbres è cœlo decidunt. Putat Olaus, depluere, sive in insulis remotioribus,
adferantur vento, sive in ipsis nascantur nubibus, de quo tamen
dubitat. At vero Wormius eo inclinat plane, quod in nubibus
nascantur, quem Cl. Isaacus Vossius in Notis ad Pomponium
Melam suscepit revellendum, tandem pluviis provocari tantum ex
cavernis suis scribit: Ratio, inquit, quam ob rem animalia ista cœlo
cadere vulgo existiment, hæc est, quod cum antea non compareant, post
pluviam illico è cavernulis suis prodeant; vel quod illæ aqua implentur,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
