Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
98
þarna var hann kominii meö -10 ísuspyrðnr á bakinu
og liafði gengið þingmannaleiS í þvílíku veðri frá því
um morguninn, og vaðiö fönnina jafnt og þétt upp í
liáls eða nef og hananú.
(i v e 11 d u r :
Hvar er þetta >mef — hanauú« á manneskjunni?
Gudda:
Hana nú — hórna nú! Þar slær aftur út í fyrir
þór! Æ, kondu nú, hrœtötrið mitt, og kepstu við að
tína, þangaS til luisbóndinn kallar.
I»au iara. Si|?urT)xir kuinur.
2. atriði.
Sigurftur, BÍHan .Tón.
S i g u r ð u r:
Mikil er dyrðin Drottins! Og þetta kalla þeir
dauða náttúru! Alt glóir uú af gulli og gimsteinum;
og svo (ill þessi lvfja- og kostagrös, fyrst fjallagrösin
sjálf, svo víðirinn, smjörgrasið, smárinn, alt er kostur
og kjarni, fyrst fónaöarins og síöan mannsins. Um
jöklana, sem baða sig þarna i kvöldgeislunum, má að
sönnu ssgja, að ekki só alt gull sem glóir; um fífil og
sóley má sama segja, en um heiðargrösin flest má.segja,
að þau sóu gull þó glói ekki. Fögur eru vor fjöll á
sumardegi! Hór uppi yngist maður í annað sinn og
kastar ellibelg. Hór er maöur hálfu nœr himnaríki og
hverfur eins og úr öðrum æðra heimi niður yfir
mæð-unnar moldargreni.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
