Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Burt með lúa, sút og svefn,
svali fjallahringur!
Lifnar ISunn, Lofn og Gefn,
ég leik viS hvern minn fingur!
Mór liggnr viö að vorkenna útilegumönnunum, alt
nema þjófnaðinn. — Þeir skyldu nú aldrei hafa stolið
sauðahópnum þeim í gærkveldi, sem Gvendi svndist að
vreri eltur norður fyrir brúnirnar! Gudda keœur. En
sóu þeir enn í frelsi, þá lætur þeim nú lífið. — Þú
munt nú tekin að lyjast af dagsins þjáningu, Gudda
sæl, hvíldu ])ig nú og hrestu sansa þína við skoðun
sköpunarverksins. Hvernig lízt þér á?
G u d d a :
Æ, hvernig ætli mér lítist á nema skannnarlega!
Þaö er eins og öllu skammoti aftur; í mínu ungdtemi
mátti liér taka tvær tunnur troðnar á dag, en þarna
er nú pokinn minn, trú’ óg, — re!
S i g u r S u r:
Ollum gömlum fer aftur, Gudda míu.
G u d d a :
ÆtJi mér hafi fariÖ aftur! Því fyrir utan það sem
gigtin ætlar mig lifandi aö drepa, þá er óg nú hreint
að segja búin með sjónina; um heyrnina tala ég nú
ekki. Ojæa, veröldin hefir lengi versnandi farið, það
er von aö alt sé orðið ónytt og upp urið. 1 mínu
ung-dæmi fókk hann Arni sálugi undir það hálfan annan
fjórðung smjörs undan hverri á um sumarið. Ætli það
verði ekki nrorri um akluriun á heuui Guddu og
ver-öldinni!
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
