Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
XVIL
Det var med det rasa som hardaste i Kringum,
og bønderne hogg paa og klemde ihop. Daa var
det ein skotte som sprang ut yver bakken og
kasta seg paa elvi. Han kunde symja, og kom
vel yver og steig upp paa hi sida; og so tok
han sprange. Han for til fjels. Det fjelle er
ei mil breitt og gjeng yver aat Hedalen. Han
spring og spring, og so kjem han dit. Det er
ved kveldstid. No er han mest klaar. Han
kjem ned aat Erlingsbø og gjeng inn i stova.
Mannen sit inne, han heiter Kristen. Han
ser at det fyrste som trengst her er mat og
drikka; og han set fram paa borde og fær honom
innaat aa eta. Og skotten et. Men han ser ut
igjenom glase alt i eit. Daa ser han
slaatte-kararne, dei kjem heim til kvelds og gjeng med
ljaaom paa akslom. Han sprett upp og tek til
dørs; for han trudde det var bønderne som kom
etter og vilde drepa honom. Men mannen roa
honom og fekk honom inn aat borde att. Her
paa Erlingsbø vart han verande i fire ’’aar og
hadde det godt. Sidan for han til Oslo og sette
seg ned der; han var gullsmed. Eingong kom
det sendande nokre vene sylvskaaler aat bornom
hans Kristen Erlingsbø; det var ei gaava ifraa
honom.
So er det um fangarne paa Klomstad. Den
skotten som sprang inn under hesten hans
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
