Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
34 Joh. Johansson.
dere potuit, Electram, cujus morum verecundiam noverat, et famulas,
quarum sortem in sua potestate positam esse putabat, sacrificium fa-
cere posse non ea mente, qua factum ipsa vellet, sed ita, ut gratiam
sibi ipsis et Oresti exsuli conciliarent mortui. Verumtamen non modo
hanc ob causam chorum Choöphorum his personis contineri poeta vo-
lit, sed ideo etiam, quod ab iis solis et Electra, quippe quum filios
Orestes procul abesset necdum frater Menelaus in patriam rediisset,
justi Agamemneni sepuleri honores tribui possent et lamentationes
fanebres !), quibus tamdiu caruisset: que quantum efficere viderentur,
vesdas pun tivos ioti yvrh, ÅllA vivos pirnp, ex Athenei Deipnosoph. 12. 20:
Kai våuos år –- viv tlsvdigar uj ixnopssecdas sliov Jeduxéros, liv uj HON
xeovOnsoutrar’ ixolssro då xal fuigas siren ävev vär yvraustersumn, Axolovded-
oms avrj mår depanaridos. Quantum interesse existimarerint, mulierem domo
non solam exiisse, ex eo patet, quod is, qui famulas nullas habuit, uxori sus exi-
tara comites mercede conducere solebat, ut ex Theophr. charat. 22 videri licet: xeå
7 yvvasxi då sj kavroö npcixa slcaveyxaptry ur npgiacdar Fepinasvar, ÅMA por
690doda sic rås lkddovs rås yvrarmsias nardior ti ovvaxolovåisor. Cfr. Plutareh.
Sol. 21. Weberi Gesch. des Hell Volkes p. 236. Schoemanni Griech. Alterthömer
L p. 514. Anonymi Geschichte der Frauen. Leipzig 1853 p. 27.
1) Lamentationes ad cerimonias fanebres pertinuerunt omninoque a cognatis sunt
fact mulieribus, mortuum proximo a morte die in leeto funebri compositum circum-
stantibus. Permultis locis Homerus hujus mortuos lamentandi moris mentionem
facit idque precipue yfgas Savsrrwr appellat, ut Il. 18. v. 339, ubi Achilles Pa-
trocli amicissimo h&ec mortuo dicens inducitur: dupi då så Towai xai Jupdurides
fadixolnos xlabvovtas, vöxtas 178 xal kura Jaxovyiovoms, et vv. 352—55, ubi
finguntur Myrmidones cum Achille mortuum in lecto positum lamentantes, itemque
23. 12—18. II. 22. v. 353 Achilles Hectori morienti hec terribilia minitatur: oöd"
ös oiys nörvia uhTng trdeptvn Ieybsoor yokdorras, öv vixer dvaj –. Il. 24. 719—24
describitur, quomodo Troades, preeunte Andromacha, Hectorem mortuum ab Achille
redemptum deplorent. Cfr. Il. 23. 9. Od 4. 197. Cum his lamentis antiquissimis
eerte temporibus percussiones pectorum eapitumque conjunctas fuisse et genaram
lacerationes diruptionesque vestimentorum apparet non solum ex 60, quod Solon, ut
Plutarchus (Sol. 21) narrat, hanc rem lege quadam vetuit: duvyas Jå xontouiver
xal 10 Sonväöv nenosyutva xai Tö xuxÉéssv åällov iv rapais iripur dysiler, sed
etiam ex multis scriptorum locis, ut chorus Troadum (Eurip. Hec. v. 649 sqq.) ca
nit: orivso då xai ni åugi röv sbooov Evpwrar Adxarma nolvdixpuros år Jöpoec
zéga nolsåv v ini xoära udmp tixvuv Savivruv Tieras viga dovnzverai 18 Na-
guér, diauov övvga DIeutiva omapayuois, ut chorus Ajacis Sopb. (vv. 630—34)
de matre Ajacis dicit: dfurévovs uiv Wi FeNvisR, XIQSNÄNATON & iv erioresar
necoövra, doönos xei noläs ävvypa yeiras, ut Chorus Supplicam Aeschyli (v. 120)
sollåxs I tunitve bör laxide Mivorgov Af Esdovig nalönrog. Cfr. Aech. Pers.
125, 468, 835, 1031, 1054; Homer. II. 18, 22—35; 19, 284—86; Eurip. Orest.
961; Phoenis. 1351; Androm. 1209; Hel. 1087—89. Hunsc lugendi morem etiam
posterioribus temporibus viguisse colligere possumus ex Plutarcho (consol. ad uxor.
3) ubi uxorem landat, quod mortem liberorum non lamentaretur: axa to$to Wyovary
-
2 - mum RR AR = Ao SR RN Re ee
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
