Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
De Choöphoris Aesch. et Electris Soph. atque Eurip. 41
qui poeta etiam Orestiam scripsisse dicitur, assumpserit, an memoriam
quandam secutus sit neque pro certo affirmari potest, deperditis et
Xanthi et ceterorum illins getatis scriptorum, qui has res tractarunt,
scriptis omnibus, neque vero ad rem vehementer pertinet. Hoc tamen
proxime ad verisimilitudinem accedere videtur, Aeschylum, quippe qui
Stesichori carmina ignorare non posset, somnium illud ab eo mutuatum
esse neque tamen ita, ut non suo id ingenio atque censilio accommo-
daverit. Immo vero quam admirationem Aeschylus atque terrorem, mi-
sericordig plenum, animis spectantium injicere tragoediis semper suis
voluisse videtur!), ad eosdem animorum sensus permovendos accommo-
datissima est quum mentio ipsa illius in parodo facta, ut quo exterrita
diis manibus piaculum oblatam Clytemnestra vellet, tum enarratio ejus,
lamentationibus in sepulero terminatis, a choro instituta atque Orestis
interpretatio. Neque vero tristitie illi non maxime convenit atque atro-
citati, quibus insignes sunt omnes fere res, que hac in fabula ante o-
culos spectantium ponuntur. AÅtque ut ad dispositionem tragoedie Ae-
schyli sunt nec tecte neque implicate, sed omnium simplicissime, sic,
somnio hoc quid pordenderetur, adeo manifestum erat, ut manu quasi
prenderetur. At Clytemnestra id sine interpretibus non perspexit.
Quid? Si et unde esset hoc somnii prodigium et quid portenderet
preclare ipsa intellexit, sed tamen, quorum erat?) ista quum interpre-
!) Aristophanes in Ranis Aeschylum, quamquam magna plerumque laude affe-
cit, haud scio an leviter vituperatum voluerit, quod admirationem quandam audito-
rum et stuporem movere studeret. Facit eum dsgsfosutrar v. 814 a choro mysta-
sum appellari et ab Euripide v. 837 ärdgeÅror iygronesér, ab podemque hoc exagi-
tari, quod mutas in scenam personas induxisset, ut Achillem iv tois "Kxtogos yö-
toovs et Nioben év vr Niéfy. Cfr. Vitam Aeschyli et Fragment. 162. De hoc Ae-
schyli studio, ab Aristophane reprehenso, Ed. Möllerus (Gesch. d. Theorie d. Kunst
I. p. 153) ita disserit: Es ist aber die Samma des Tadels, der ibn trifft, wie mir
scheint, die, dass er nur zu oft in eine staunende Verwunderung die Zuschauer zu
versetzen sich zum Ziele setze, dass das Herbe und Strenge zu enseitig in seiner
Poesie vorberrsche. J. Scherr (Gesch. d. Literatur p. 74) de Aeschylo judicium fa-
ciens , hec preter cetera dicit: Seine Hauptmdfv ist der Schrecken, –– und er
dehnt mit Vorliebe nicht nur Verbältnisse und Gestalten, sondern auch die Sprache
in’s Ungehleure, Giganteske aus; Haupt (Vorschule zum Stud. d. griech. Tragiker
p. 13. In Tragödien des Aeschylos erkennen wir den köhnen gewaltigen Geist, der
das Schreckliche, Ungeheure, Riesenhafto liebt und sucht; Läbker (Reallexicon p.
34): Seiner Dichtungsweise fehlt es nicht an Anmuth, aber es sind die forchtbaren
Gration , welehe die Alten tiiberhaupt an diesem Dichter röhmen; cfr. Hartungi Eu-
rip. restit. V. I. p. 324. Bodei Gescb. d. dr. Kunst p. 246. Weberi Gesch. d.
Hell. Volkes p. 528.
3) Sine dubio illi xerai dvespårur iidem fuerunt, qui in Agam. v. 409 déuwr
ngepära» appellantur. Vide Negelsb. Question. Aesch. p. 21 et Aesch. Agam. p. 143.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>