Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Homer
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
HOMER
Oldtiden mente å kjenne sin Homer, à vite hvem han var. I en
av de hymner som fremdeles kalles homeriske, hymnen
til Apollon på Delos, priser sangeren festen hvor ionerne møtes.
Ingen som ser dem der, vilde tro at ionerne kjente elde og død.
Han vilde fryde sig ved synet av mennene og de „skjønt ombeltede"
kvinner, synet av deres skib og deres rikdom. Som et under er
festtoget av de deliske jomfruer og deres sang for gudene. Men
efter gudene minnes de også fortidens menn og kvinner. Han hilser
guddommene og pikene ærbødig. Men også de må minnes ham, og
når nogen spør dem, hvem av sangerne de syntes best om, må de
svare med velvillig tunge:
Det er en mann som er blind, og han bor pà det bergfulle Chios.
Oldtiden tvilte ikke på at hymnen var av Homer. Han hadde
jo selv i Odysseen skildret en blind sanger ved fajakerkongens hoff,
hvor han biir hedret og fryder dem både med heltekvad og
skjemteviser. Og oldtiden dannet sin byste av den gamle blinde diktér, hos
Billede: Olymp, Grekenlands høieste fjell, er næsten alltid innhyllet i skyer.
Hellenerne trodde at fjellet var så høit at det rakk til himmelen. Toppen var badeti evig
sol, og her hadde gudene sin bolig, hvor Zevs — „skysamleren" — var herre. Efter fot.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
