Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - I - 2. Canterburg - Min mor er en engel
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
45
av alle og hadde de vennligste ord til ham, var cale-
roene, mennene som kom nordfra og bragte kalk til
byen. De var endog lystigere enn Herculano Leal.
Canterburg talte ofte med dem.
Byen var litt forundret da han plutselig opgav
skopussergeskjeften. Da var han tretten år. Han
overlot forretningen til indianerne Antonio og To-
mas og viste sig for første gang på Monterosos bar-
berstue uten den sorte kassen.
Don Herculano satt i stolen da han kom inn, og
han sa:
— Puss støvlene mine!
— Jeg pusser ikke støvler lenger, sa Canterburg
med sitt triste, elskverdige smil.
Don Herculano vendte sig forundret og så på ham.
— Maestro, hvad er det du sier? sa han spørrende.
— Jeg er voksen, sefior, svarte Canterburg, jeg
vil begynne med noe annet.
Leal satte øinene 1 ham.
Så kom han til å betrakte guttens ben.
— Ave Maria! sa han og smilte.
Canterburg hadde støvler for første gang.
— Men hvad vil du ta dig til? spurte han da han
stod og tørret såpeskummet vekk fra ørene.
— Jeg vil bli calero, svarte gutten.
Canterburg blev calero.
Han kjøpte tre muldyr og en gammel hest av Leal.
Hesten var billig, mulaene dyre. Tre hundre av
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
