Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Knut på krambua
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
20 Knut på krambua
og litt da — — — og en vakker dag bølget der en
liten aker, så plantet han humle, som skjøt op og
klynget sig til en veldig staur, og humlen solgte
han til øl og til gjær.
Knut var en merkelig mann, original som få, en
prektig kar — en hedersmann. Han stod visst høit
hos grossererne, for han sendte ofte penger sam-
tidig med sine bestillinger på varer.
Vi kom til dalen en vakker vårdag, og snart drog
vi med vor store kurv til Knutsbua for å handle.
Det var en hel del som skulde kjøpes. Våre be-
stilte varer fra «hovedstaden» kunde ikke komme
ennu på en tid. Først bad jeg om å få kjøpt
«brød» — «å nei — — han hadde itte brød leb».
Her blev det altså å bake selv, skjønte jeg. Ja,
så får vi da kjøpe mel — —? «Mel — — å nei — det
var nok «vårknipa» nu, så han hadde itte mel lel,
før sjøen gikk op og blev farbar — — men hu Kir-
sti, kona hans hadde visst en trekilos pose med
mel, som frua fikk få så lenge» «Ja — så var
det pressgjær da Knut?» — — «Gjær — — hadde
han itte lel — de brukte hemlaga humlegjær rundt
om på gar’a.» |
Vi spurte efter mangt og meget på vår lange
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
