- Project Runeberg -  Eimreiðin / VII. Ár, 1901 /
144

(1895-1975)
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

144

í>að vóru fleiri stúlkur í sókninni en þær Bakkasystur, sem
báru áhyggju vegna veðursins þennan morgun, því þær voru
æði-margar, sem höfðu fastráðið að ganga í guðs hús og heyra guðs
orö, ekki síður þennan dag en aðra sunnudaga. Pær voru farnar
að veröa svo einstaklega kirkjuræknar ungu stúlkurnar í
Staðar-sókn, aö menn voru farnir aö taka til þess. Pæv fóru út í
vonzku-hríðar, og köfuðu klofsnjó eins og hestar, og þa5 var ekki
dæma-laust, að séra Páll fengi þá ánægju að messa yfir tómum
yngis-meyjum, að undanskildum meðhjálparanum og organistanum, setn
voru sjálfsagðir, og svo fáeinum hræöum af heimilinu. Auðvitaö
kom engum til hugar að lasta þessar tíðu kirkjufer5ir, því þær
sýndu, að öflugt og fjörugt trúarlíf ríkti meðal liinnar ungu
kyn-slóðar, en þó voru skiftar skoðanir um þetta mál, eins og oft vill
verða. Sumir sögðu, að þessi framúrskarandi kirkjurækni væri
alls ekki sprottin af frábærri guðrækni, heldur ætti hún rót sína
að rekja til skemtananna og dansins á Staö, því það var orðinn
siður þar, aö unga fólkið lyfti sér ofurlítið upp eftir messu og
dansaði. Par voru venjulega fleiri eða færri kenslupiltar á vetrum,
ungir og fjörugir, og höfðu þeir komið á dansinum, því þeir tóku
sér nærri a5 sitja hreyfingarlausir mánuðum saman og rýna í
lær-dómsbækurnar, enda hafði enginn mælt á móti svo meinlausri og
fagurri skemtan. Reyndar hafði séra Páll gamli aldrei leyft
dans-inn, en hann haföi ekki amast við honum heldur, og ekki bannað
stóra skálann, enda var hann iítið notaður á vetrum, þótt ull væri
geymd í honum á vorin og arnboð á sumrin. Pegar fram í sótti
varð dansinn að fastri venju, rétt eins og hann væri einn hluti af
guðsþjónustunni, og það kom jafnvel fyrir, að eitthvert fólk kom til
að dansa, þótt það væri ekki svo margt, að messufært væri.

Það var fremur fátt fólk við Staðarkirkju þennan sunnudag.
Frosdð var tíu stig eða meira, og hríðardruslurnar löfðu alveg ofan
í höfuðin á mötinum. Margir sögðu að það liti út fyrir
blind-öskuhríð.

Presturinn var nýkominn upp í stólinn, þegar þær Bakkasystur
komu inn í kirkjuna, svo þær létu sér nægja með að sitja í
krók-b-ekk, en það marraði svo ámátlega í dönsku skónum þeirra, aö
séra Páli varð alveg ósjálfrátt að líta upp úr blöðum sínum.

Messugjörðin var ekki mjög löng í þetta skifti, en samt var
farið að setja að sumum stúlkunum þegar úti var. A5 minsta
kosti voru sutnar þeirra farnaí út úr kirkjunni, en þær, sem eftir

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sat Dec 9 22:05:17 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/eimreidin/1901/0156.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free