Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Fedraheiinen·
13de September 1879·
nebrog. Paa Stationen hadde dei atter stelt til
som eitLag, men no stod me paa Heimserdi og tok
daa ,,Farvell» med dei staute Ve·ndebuarne. Sty-
« ret fyr Jarnvegen hadde voret so venlegt og sett
Frakti mykje ned. Kl. 3 tok me staa Aalborg i
fint Vedr og det var berre Gaman aa fara stam-
Me hadde nog aa tala um skal eg meina, for alle
vilde hava det til slik, at dei hadde havt det gil-
dast i alle Maatar. Ut- paa Kelden for mesramum
Skagen, og Sundagsmorgonem 13. Juli lagde me
inn til Grimstad.
Danmarksferdi var scel i mange Maatar, men
mest fyrdi ho gav slike gode Voner. Ogso der nede
hadde dei havt mangt tungt aa stræva med under
det folkelege Arbeidet, men dei hadde vunnet yver
det verste, so mangt av det, me her gjeng og ruskar
med, »berre er ei Soga« der. Der heoe dei med
Sanningsenget Folkedaningen paa Heimsens Botn,
og disyr kunde dei no segja til oss-:
»Naar J trives norsk og frit,
Vokse J os just i Favnen.’«f
Desse som stod paa Heimsens Botti, undrast
slett ikkje paa vaartMaalstroev og kunde ikkje sinna
paa· aa vera sortrotne paa oss eingong. JVende-
Syssel spurde fleire Prestar ut alt mogelegt um
Maalsaki, og alle hadde livande Samhug. Berre
ein hadde ymse Ting aa segjas um Maateii vaar
aa taka det paa, men elles ynskte han all Lukka.
Altid so bad Dansfarne oss ,,helsa Normen-
nerne«, og det deivilde segja med detta var visst,
at me maatte vertalikso lukkelede paa vaar Maate
som dei paa sin. " ·
somnad av, gleid Pipe-Hovudet av Læret, og detta
vekkte meg. Men Ulukka var, at Roijri sat so lausti
"Hovudet, at ho gjekk ut kvar Gong og sette
ein rund Ring av Tabaksoljen paa denfljose Broki
mi. Dageii etter talde eg seks slike Ningar. No
skulde eg gjera sameleids og studde Hovudet mot
Staven min, og den stod so stødt, at eginkje dub-
bad, men so heldt han meg inkje retteleg vaken
helder· Eg tok til aa drvyma um eit brennande
Hav og ein stor Djevel med ein Blansebelg· -Takoin-
til stakk eit Manne-Hoviid upp or. Vatnet og man-
lad Gldmyrja millom Tennerne, men so kom det
einSmaa-Djevel med ei Eldtoiig og stakkhan under
att. Cg kjende liksom ein Tev av svidt Kjot, og
totte den Voiide sjolv stod og nid-glodde paa meg,
endaa eg inkje kunne sjaa han. Sistpaa gjekk alt
rundt, det tok til , aa dansa umkring, Menner og
Kvinnur og Djevlar med gloande Tenger etter dei
i eit villt Jag, og det var liksom nokon nappad «
etter meg og.
»Er du spikende galen, sit du her og sov.
Skunda deg og ver med meg, det stend ein diger
Tyskar paa Land i Deal«
« Eg skvatt upp, det var ein Kjenning, som var
komen inn fyr aa leita etter meg, og som hadde
nappat i meg. Eg vart med ut, den friske Vinden
slo mot’ oss, det var liksom eg hadde voret burte
sraa Jordi eit Bel. Aldri hev eg skynat so godt,
korleids det kunne bera til, at Katholikkarne var so
harde til aa brenna Kjættarar i gamle Dagar og
gjerne gjorde det endaa, uin dei slapp til. Takke
meg daa Gudstenesta i dei reformerte Kyrkjurne,
eg var i, denvarmynstergod, totte eg. Men skulde
eg inkje hoyra annat til Kristendoms-Læra, enn eg
hoyrde den Dagen, kom eg anten til aa ganga
sraa Veiet, elder til aa verta einchettar-Brennar,
elder til aa verta reint forherdad. Slike Prestar
var det vel, som fekk Kristendomen i slikt Forfall i
syrre Aarhundrad. (Meir).
Kristiania, den 12te September 1879.
Eiic Brevsendar fraa Nordre Bergeiis Fylke
skriv um den nye Thingmannen Livius Smitt:.
»Paa Diskusionsmotet syre Valet gav han detJnn-
trykkxat han ikkje er so stor Høgremann, som baade
eg og fleire hev trutt. Han er ein ærle·g Mann,
som ikkje held att sine Meiningar. —- Liljed al
er ustod i Meiningarne — um han hev slike daa
—; men kanskje han stødnar, snaar han kjem i El-
den. Han er hellest ein Mann med godt Hovud.
—- J alle Tilfelle trur eg, og fleire til meg, at
Hogremennerne til eit annat Val skal verta reint
slegne; for Vinstremennerne hev denne Gongeii lært,
at det gjeld um aa halda stødt ihop og ikkje sjaa
korkje til den eine elder den andre Sida.« —- Eiii
annanBrevsendar er sterkt misnogd med Valet og trur,
at Smitt er rein Hogremann og Liljedal ein Sling-
rar. No foer me sjaa.
Tl)illgdal. Den 10de Septbr. vart uppatt-
valde fraa Rogalandsfylket til Thingmenn1
Eskeland med 58,Øverla11d 54, Kolbens-
tvedt 53, Ueland 49 og Storsten49 R. Til
Varathingmenn valdest: Lensmennerne Ueland (49),
Oftedal (40), Klokkar Sigmundstad (39), Amts-
skulestyrar Aanestad (37) og Klokkar Storsten (25
R.) Valet er godt, Lukka hev voret betre enn
Vitet denne Gongen og: det er nemleg so, at Roga-
lendingarne ikkje liver med i Rikslioet Det er
ingen Landsbolk, der so saa moter uvp ved Val-
mannsvali som i Rogaland. At dei likvel hev
sengjet so gode Menn fram, hev dei mest det aa
takka fyre, at Bakstrceosmennerne ikkje dreiv nokon
Agitation. Men kor lengje var Adam i Varadis?
f J Nomcriksflzlkct er dei no serduge med Val-
mannsvali. Det er arbeidt hardt paa aafaa Stier-
drup kastat, og endaa meir paa aa hindra, at Bersier
vert vald. Likvel er det god Von’nm, at dei vert
valde baae. Derixiiot ser det illt ut med Selboe
sitt Bal.—Prosessor Dr. O. J. Broch hevsvarat
paa eit Telegram, at han ikkje er Storthingskandidat
og ikkje ynskjer aa verta vald til Thinget.
Embths-Utnemuing. Opsteloytnant U. Ro-
senberg til Plassmajor ved Akershus Festning,
Kand. P. Motzseldt tilPolitifullmegtig iThroiid-
heim, Knud. H. V. Tranaas til Fullmegtig i Fi-
nants-Dept·
Adskil. Resid· Kapel·· Andersen i Kristiania
med Etterlitn Kr. 8200 og Fullmegtig i Indre-
Dept. Bukier med Etterlon Kr. 1200.
Fraa Nordenskiold kom endelig Tidend deii
4de Septbv’ Den 28de Septbr. 1878 fraus Far-
tyet hans, ,,Vega«, som me veit, inn ved Serdze
Kamw (Hjarteklette11) paa Tshuktsherhalvvyi, og
der vart det liggjande til 18de Juli 1879, 820
Jamdvger So siglde dei um Austkap 20de Juli
og hev sidan lagt Vegen um Lorentzbugti, Port
Clarence, Komjambugti, St. Lorents- og Behrings-
oyi og kom den 3dje Septer til YokohamaiJapan
Heimserdi tek Fartyet kring Jndici, um Aden og
gjenom Suezkanalen Dei Vitenskapsmenm som
sylgjer med Fartyet, og som alle liksom heile Mann-
skapet hev voret friske den heile Tid, er: Prosessor
A. Nordenskiø1d, Votanikaren F. Kjellmann, Zoo-
logen 1)1-.A. Stuxberg, Lcekjaren E. Almqvist (svenske),
Fysikaren Loytnant A. Hovgaard (dansk), Hydrografen’
Vove (italisk) og ZoologeiiNordqvist(finiisk). Skips-
forar hev voret Loytnant L. Palander, Næstkomman-
derande Loytnant E. Brusevitz (svenske). Mann-
skapet 17 svenske Sjomenii sraii K(irlskro11aOi-logs-
station, 1 Sjomami fraa Gotland og 3 norske Fangst-
menn (fraa Trums). Diordaust-Passagen er altso
funnen, men nokon trygg Handelsveg ser detta lik-
vel ikkje ut til aa verta-
Opsteloytnant Karl Bassoc do nyst, 68
Aar gamal. Hcin var ein hcev Offieer og vel likt
av Alle. J1841—·45 arbeidde han i Fyrverket
og hev byggt Utsire, Stavnes og Kvitholtiis Fyr.
Han var kjend som ein Mann med Kjempestyrke.
J 1849 var han nedeiCckenfeirde og sat ein Koeld
inne paa eit Vertshus. Nokre Studentar fra(1 Kiel
sat og drak Ol, og ein av deim rende Skallen mot
honom. Haii stend upp og tek i: »Min Herre!«’
,,Ja, min Herre!« svarar Studenten, »det var ei
tysk Helsiiig til Velkoma, me. brnkar aa helsa slik
ljjaa assl«« »Vel, min Herre!« svarar Bassve med
i
den blidaste Smilen sin. . . Dykkar Hand, min Herre l«
Studenten retter honom Hatidi og Bassiie trykkjer
til, so Blodet piplar fram under Negleroterne aat
Tydsken og Studenten sig i Kne krit-kvit i And-
litet. Dei andre vert forsælde og stirde paa den
Framande, som dei ikkje kjende. Men han set seg
lognt ned ogsegjer med den djnpe Basen sin: ,,Det
var ei norsk Helsing, mine Herrar, me brukar no
aa helsa so hjaa ossl«
Utlimch Utriksministerenfyrdeinords
amerikanske Sambandsrike hev sendt Riksutsew
dingarne i Utlandet (Gngland, Tyskland, Danmark,
Norig-Sverik o. fl.) eit Rundskriv um, at dei maa
halda Regjeringarne til aa hindra, at det flyt Folk
til Sambandsriki »fyr aa gjera Logbrot««, og disyr
negta Mormonproselytar aa fara ut. Avisurnei
England og jamvel i Amerika utalar seg kvasst
imot slik Jnkvisition um Folks Trudom.
J Afghanistan er detUppreist. Den 3die
Septbr. styrmde upprorske Soldatar mot den engel-
ske Riksutsendingi sittHotel i Kabul og kravde den
Veni, dei hadde tilgode. Byfolket sluttad seg til
deim. Emireii Jakiib Khan sende Sonen siit ut til
Folket, men Mengdi let seg ikkje styra, og Uopm-
rararne gjekk laust paa baade Slottet og Utsen-
dingshotellet, som dei fekk sett Eld paa. Den
engelske Riksntsending, Lord Cavagnari, og heile
Fylgjet hans (Sekretcer Jenkins, Lækjar Kelly, Løyt-
nant Hamilton og Andre) vart ihelslegne. Englen-
dingarne held Emiren syv aa vera medskyldng og
vil paa- nytt» gjera eit Varp mot Kabiil fyr aa
setja Age i honom. 3 Regiment upprorske Afgha-
narar hev teketVegenutiLandet, kvatVeg veit Folk
enno ikkje, og det vil vara nokre Bikur, syrr Eng-
lendingarne naar fram, so Upprpret foer Tid til
aa veksci seg stort. Asghanistan hoyrer tildet Mil-
lombelte, som etter Konventionar av1869 og 1877
millom England og Russland korkje maa verta engelsk
elder russisk, men ein Traktat med den nye Emiren
gjer Landet likvel til so godtsom ein engelsk Pro-
vins» Russland vil difyr kannhendaikkjesjaa rolegt
paa, kvat England gjer i denne Saki·
Fleire Beduin-Ætter i Nord-Arabia hev
gjort Uppreist mot Porten (Turkeveldet) og sett seg
fast ved dei Begjer, som Pilegrimsferdi til
Mekka maa sara. Sultaneit hev medgjevet Kava-
vanen 2 Fotfolks-Vataljonar og fleire Kanonar, so
Pilegrimarne i 1879 fyr fyrste Gang kjem med fnllt
Artilleri til Profeteii si Grav.
—- JjJndia er og gjort eit mindre Uppreist;
men det er alt mest kjovt." —4 Endeleg serdet ut
fyr, ’at Kongen i Birnia, som hev drukket Vitet sraa
seg, vil reisa Krig mot England og.
Dei russiske og tydske Blad heldt Fred,medan
Keisarmotet stod paa. No skjendest dei som fyrr.
Nokre Blad segja-, at ein Grunn til Striden var,
at nokre vigtuge Papir vart sraastoltie den tyske
Sendemannen i Petersburg, utan at deihev funnet
Tjuven. Dei inneheldt Upplysniiigar um kvatSen-
demannen hadde seet og hoyrt i Russland·
Ztilukrigen er mest slutt no. Soldatarne eri
Faret aat Kongen, og dei vonar aa taka honom
snart. Folket gjeng meir og meir sraa honom, tri
av Brorne hans og fleire Hovdingar hev yvergje-
vet seg.
Til Jnnscudarar og Lesarar.
Bladet hev litet Roin no til aa takainn Brev-
sendingar o. d., so lengje det tjem berre 1 Gong
iVika· Dei Herrar Jnnsendarar sær difyr ikkje
tyktja paa, um dei ikkje altid fcer sine Stykkje inn·
Men driv paa og samla Tingarar, so me kann faa
Bladet upp att, og mana paa dei gamle, at dei
betalar! — Det er det einaste, de no kann gjera.
Som fyrr sagt kann eg ikkje innlata meg paa
aa senda utekiie Stykkje tilbake. Av Stykkje, som
det mest er visst ikkje kjeminn, nemner eg: Stykkje
,,um Maalet,« Brevsendiiigar utan nytt, Vers, og
i det heile lyriske Saker, anteii dei no er sette paa
Rim elder ikkje. Segner, Æventyr og Risptir vert
imottekne, naar dei er gode og nye.
Uig-
– Kristiimia. Trykt i Ringvolds Bottrykkeri·
(Jernbanegata No. 6.)
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
