1 kamp mot rasjonalisme?!. 25 duer tii, siden kan hau tale om, hvad man helsfc skal gjøre, og hvordan; men før er det kun Snak; og duer en Månd til noget, da lærer han tidt ved at gjøre noget Gält og faa Skam for, at gjøre noget Godt, som han har Ære af." Grunnen tiL ali den framferd og rike verksemd, som møtte Grundtvig i England, var fridomen, — den einskilde manns fridom til aa tenkje, tale og gjere det han vil. naar han derved berre ikkje legg seg i vegen for andre og deira rett til aa gjere det same. Det var etter han hadde vore i England, at han begynde aa arbeide for folkehøgskulen. Denne skulde vere for vaksen ungdom, og lærarane sine foredrag, det livande, muntlege ordet, var det, som skulde vere hovudsaka, ved den skulen. Paa denne maaten trudde hau, folket kunde verte vakt til arbeid, ikkje berre til materielt, men til aandelegt med. Han visste av eiga røynsle, kor traatt det gjekk med elet skrivne ordet. Daa Grundtvig kom heim fraa England, sende 160 av hans gamle tilhøyrarar ein søknad til kongen om aa faa skipe ein fri kyrkjelyd, „uden nogen bekostning eller besværing for staten", ined Grundtvig til prest. Søknaden vart. negta. Grundtvig gjekk daa op til formannen for kancelliet. Stemann, og spurde, om han ikkje kunde faa ei av kyrkjene i Kjøbenhavn til aa preike i for tilhøyrarane sine; men det vart og negta. Stem ann var „stiv som en karjolhest" og meinte, at Grundtvig kunde ha vore prest i den kyrkja han hadde, naar han var so huga, paa aa preike. Etter mange raadleggjingar med bispen og kancelliet vart det likevel slik, at Grundtvig skulde faa bruke Ered-rikskyrkja til „indtil videre at holde dansk aftensang iy. — Her var han no prest fraa 1832 til 1839, daa vart han utnemd til prest i Vartov i Kjøbenhavn.