30 .A . F. S. Grundtvig. „Kirkeklokke! naar til sidst du lyder*) for mit s tov, skjønt det dig hører ei. meld da mine kjære, saa dot fryder: han sov hen som sol i høst gaar ned." Boleis som Grundtvig hadde ynskt det gjekk det og. Han døydde roleg i stolen sin ved skrivebordet maandag 2den sept. 1872. Sundagen hadde han som elles preika i kyrkja si, og same dagen var det middag slag hj aa honom. "Fleire riksdagsmenn og andre politikarar var tilstades, millora dei statsrevisor Høgsbro, som daa nyleg hadde vore i Norge. Grundtvig tala mykje om dansk politik og om andre ting, spurde m. a. Høgsbro om Chr. Bruun, som nokre aar fer hadde opna folkehøgskulen sin i Gudbrandsdalen. Maandagen kunde ein ikkje sjaa noko uvanlegt ved honom. Det einaste kunde vere, at han alt daa tok til aa arbeide paa prei ka si til komande sundag (15de trinit.) J arn-nast begynde han ikkje paa preikene sine før om fredagen. Ut paa dagen let han kapellanen sin, pastor Jørgensen, lese høgt for seg or „Historisk Arkiv". Kl. B bad han om aa faa vere aaleine, for han var trøytt; kl. 5 fann dei honom død 1 armstolen; hovudet hadde sige ned over ånnen. Doktorane meinte, at han var død av hjarteslag utan vidare dødskamp. Hans gode, varme hjarta slo ikkje meir; livskrefterne var opbruka, og han trong til kvile. Han „sov hen som sol i høst gaar ned.M Den 5te septbr, vart liket, bore til likkapellet ved Vaar Frelsars kyrkje, og derifraa gjekk den høgtidsame jordferd onsdagen lite septbr. Eit slikt likfylgje hadde ikkje gaatt gjenom Kjøbenhavn paa mange hundrad aar. Om lag fjorde-parten av prestane i Danmark var tilstades, og det møtte represen tan t a,r fraa kongen, kronprinsen og enkj edron ilinga; mange fraa riksraadet, riksdagen og universitetet var og møtt *) I norske soagWker begynder songen med verset.: „Kirkeklokke, ei til hovedstæder steb te b du."