70 Folkeliuflskulen. Ole Vig er fødd i Stj urd alen 6te februar 1824. Far lians, Som og heitte Ole, var husmann paa Vigmarka under garden Vikan i Værnes. Han var trønder, mora var tetta fraa Hua logaland. Alt i laarsaldereu lærde guten aa lese. Idet förste var han noko stamm: men det gjekk likevel svært, lett. Om kveldane laag han i senga si og sa op att dei bokstavane han hadde hert om dagen, og var det noko han hadde gløymt, so hjelpte mora honom. Daa ban hadde lært aa reinlese, tok han fatt paa „Tusindbogen"; det var ei gani ali historisk salmebok med i010 salmar i. Seinare tok mora til aa fortelje bibelsoga, og til dette skulde ho vere reint, ein in eis t ar. Det er vei fraa henne han har faatt sansen for soga og den evne til aa fortelje so klaart og greidt, som vi merker i alt, han bar skrive. Nokk aa gjere fraa morgon til kveld var det paa husmannsplassen, slit og stræv seint og tidleg: men mora fekk likevel noko tid tilovers aat guten. Alt tidleg hadde han faatt auga op for det, som gjekk for seg ute i naturen. — lian hadde hug til aa verte prest; men han hadde ikkje raad. Han fekk laane seg pengar, so daa han var 17 .aar gamal 1, koin han inn paa Klæbu seminar. Prost "Widerøe, som hadde konfirmert honom, hjelpte honom til dette. — Vig var arbeidssam og las i skuletida mykje meir enn lekser ne og var ein flink gut i alle maatar: men dei støre ga a vene hans synte det ikkje so mykje til enno. Ein dag medan Vig var paa seminariet, kom rektor B ugga fraa Trondheim til semin arstyraren, Durre; han skulde m. a. velje ein av seminaristane til huslærar for sin ven, presten Mag elsen i Aafjorden. Rektoren bad om aa faa høyre paa ein time, so kunde han faa god tid til aa sjaa ]j a a gutane. Daa timen var slutt, hadde han funne ut, kven lian vilde velje. Det var 0. Vig. Darre undra seg over dette. Vig var vei ein bra og flink gut; men av dei beste var han ikkje. ..Har du da ikke set de dybe øine hos den gutten?" sa rektor Bugge. — Daa Vig var ferdig, reiste han