A 'orge. 93 med nin gong til prost H. G. Mageisen i Aafjord en. Heivar lian i 2 aar. Millom ali den literatur ha.n her fekk høve lii aa gjere seg kjend med, var dei bøker, som fekk avgjerande innverknad paa hans seinare liv og arbeid: Grundtvigs skrifter. „Nu er vaaren kommen," skreiv han i eit brev fraa den tid, „og den varme, som jeg ter sige alt længe har glødet i dybet af min barm. trods den ydre sne og is, søger da at ubryde i høie flammer." Ilan fekk ein kerarpost i Kristiansund og begynde 110 aa samle lærarane til Iteiarmøie og aa skrive Hans største tir aum i denne tid var aa kome til Danmark, so han kunde faa tale med Grundtvig. Sumaren 1851 tok han ut og gjekk heile den lange vegen fraa Kristiansund til Kristiania Og reiste derifraa til Kjøbenhavn. Der høyrde ban Grundtvig preike i Vartov og fekk seinare tale med honom. Dette var „de livsaligste timer", han hadde havt, skreiv han ein gong sidan. Medan han var i Kr.sund gav ban ut 2 bøker, som er merkelege for den tid: „Liv i Norge. Vinteraftenlæsning for den norske Ungdom" og „Norske Bondeblomster. Poetiske Forsøg". — .1 1850 vart. „Selskabet for Folkeoplysningens Fremme™ skipa i Kristiania. Det var Wergelands tanke om aa gje ut eit tidsskrift for „almuesmanden", som dette selskapet no tok op. Men mannen som kunde styre eit. slikt tidsskrift, var ikkje so god aa finne. Fin av selskapet, som hadde lese dei 2 bø kerne til Vig, nemde daa honom som den rette mannen til dette arbeid. Daa Vig paa heimvegen fraa Danmark kom til Kristiania, fekk ban tilbod om aa verte styrar av tidsskriftet. Men han trudde ikkje han kunde klare det og sa nei. Ut paa hausten same aaret fekk ban likevel brev med ny bøn om aa take plassen, og etter mange tvil tok han so imot og flutte td Kristiania ved juletider. Samstundes med, at ban tok til med dette skriftet, var ban med og fekk i stand eit skuleblad. — Den første som freista med aa faa til eit blad for lærarar, var presten Joseph Jervell, ka-