Norge. slik skule i Ullensvang. Dei valde 3 mann, som skulde take seg av saka og sende straks eit stykke til „Dagbladet", og i det uttala dei ynskje om, at einkvan vilde melde seg som styrar av ein slik skule. Dei trudde den skulde faa god søknad, og pengehjelp kunde ein og vente fraa ymse kantar, millom anna av eit legat, som var etla til „Oplysningens fremme i prestegjeldet". Teologisk kandidat Vilhelm Poulsen hadde lagt merke til dette og kom same sumaren til Hardanger før aa tale med folk om saka, og lian sa seg viljug til aa begynde med skulen hausten 1869. Men han maatte ha ein mann med seg. Mange i Ullensvang raad de honom til aa spørje Johannes Helleland, som daa, var lærar i Fjære i Nedenes. Helleland var vorten kjend med folkehøgskulen gjenom 0. Arvesen og L. M, Bentsen. I saman med den siste hadde han sumaren 1868 vore paa Askov i Danmark. Men ban va,aga ikkje aa ta arbeidet paa seg og sa, nei til tilbodet om aa verte lærar paa høgskulen hjaa Poulsen. Han var fatig og ban visste, at folkehøgskulen kunde ingen live av. Men daa det leid litt, lenger, fekk han brev fraa Poulsen om, at anten maatte ban vere med eller so vart det ingen skule av i Ullensvang. Dette kunde ban ikkje halde ut,, at lian skulde vere skuld i, at det ingen skule vart, og ban sa daa op lær arpö sten sin, og 4de november 1869 opna han og Poulsen folkehøgskulen i Ullensvang. Landhandlar Hans Ulne hadde lova fritt hus i 3 aar, og han heldt ord, end aa han var av dei som kom til aa mislike skulen. Det var vei med honom som so mange andre, dei sky na ikkje rett. kva folkehøgskulen var. at det var noko nytt, som no heldt paa aa kome inn i det, norske skulestellet. Dei samme klage-niaal sorn var førde fram mot andre høgskular, kom og mot Poulsens skule. Dei kunde ikkje faa i hovudet sit, at vaksne folk skulde gaa. paa skule, naar dei ikkje kunde „verta, noko1* med det. Naar ikkje skulen kunde opne vegen til ein „post -. so var han ikkje mykje verdt. Mange hadde ei kjensla av,