Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
17- BONDESTUDENTAR
nokon vita kva det var ein laut lære fyrr ein
kunde byrja med Tysk, svara Daniel at det var
„Grammatik og slikt noko"; det visste han at ingin
skyna.
Det dei dreiv mest med jamsides Sogo var
„Moders-maal". Her vilde Kapellanen heller ikkje taka det
paa Latinskulemaaten. Dei skulde ikkje „pugge
Grammatik". Det naudsynlege av den kunde Daniel faa
inn etterkvart; Indhalde, Tankane, Aandi var det som
det galdt aa faa Tak i.
Den Skatt av store vekkjande Tankar som me aatte
i vaar „nordiske Skjaldskap" var so rik, at naar me
rett eigna den til oss, so kunde me hjelpe oss utan
Laan fraa Tyskland eller Rom. Og daa Kapellanen
tok til aa gjenomgaa „Skjaldar" med Guten, vart det
Aand nok. Mest dreiv dei paa med Sogu-Dikting.
Slike som Holberg og Wessel vart lett yvifarne, endaa
Kapellanen roste deim sterkt; dess djupare grov dei
seg ned i Øhlenschlæger og Grundtvig. Daniel som
fyrr ikkje hadde lesi anna enn Bønir, Preikur og Olger
Danskes Krønike, vart forundra: kunde beintfram Folk
skrive so djupe Ting? Men han fekk vita at Skaldane
var ikkje beintfram Folk. Dei var inspirera. Og det
totte Daniel var rimelegt.
Sidan las dei nyare norske Diktarar; den aandfullaste
av desse var Bjørnson. Men daa dei kom til
Folke-Eventyri og Folkesegnine, lika Daniel seg best. Her
fekk Kapellanen inn so mykje Aand, at heile Verdi tok
til aa livne. Fjelli stod og tenkte; Skogen fortalde
Eventyr; Havet sukka i lange Dyningar og song um
uendelege Ting; langt uppi Lidom gjekk Huldri og
lét paa Lur; Tussefolke heldt Dans i Haugar og
Hamrar; under Fossen sat Grimen og spela so alting grét;
ute paa det bleike, maaneljose Have laag Havfruva den
fagre og lokka og song, so Sjøgutane fekk Hjarte-Ilt av
Elskhug. Det maatte vera underlegt og vera Skald, so
ein kunde faa høyre slikt!
2 — Garborg. I.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
