Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
156-
BONDESTUDENTAR
gjera ut av oss, so smaae som me var. Sterkt vilde
det Folke vera som kunde segja som Josva: eg og mitt
Hus, me vil tena Herren! — sterkare enn alle
Filistrane, sterkare enn alle Heidningar med deira
Stridshestar og Vognir vilde det vera. Det galdt aa arbeide
medan det var Dag; det galdt aa saa og pløgje og vatne,
so Herren kunde faa gjeva Vokstr; daa skulde, som
Diktaren sagde, „Landet over vore Grave blomstre som
en Herrens Have". Varmt tala Pater; Augo hans gjekk
Gong paa Gong fulle av Taarur, og det bivra um den
sterke Munnen. Daniel vart uppglødd; han laut
stundom tenkje paa Kapellan Hirsch.
Men daa Pater tok til aa tala um det „personlige
Gudsforhold" og um Live i Kristus, kunde Daniel ikke
fylgje so godt med lenger. Han vart bljug som ein
Smaagut, og kjende at han i Grunnen var framand her.
Og di meir Pater lagde ut um „den salige Naadestand"
og Striden mot Kjøte og Freden i Voni um det ævuge
Liv, dess meir forstod Daniel at han ikkje varumvend. —
— „Ikkje sant," slutta Pater, „dette er herlegt og
sælt, langt større og rikare-, enn all den Stordom og
Glede og Glans, som det verdslege Live kann gjeva?
Du hev kjent det? Du hev upplivt det?" — Daniel
totte ikkje at han etter det han fyrr hadde sagt kunde
svara anna enn ja. „Det gled meg!" sagde Pater;
„det gled meg! Takka din Gud for dette, og takka
han ikkje minst for at han hev frelst deg i dine
Ungdoms Dagar, og frelst deg fraa aa koma i Lag med
dei vantrue!" — Dei stakkars Folk; Pater hadde
so vondt av deim; dei var verst mot seg sjølve.
Utan Fred, utan Von, utan Trøyst og Hjelp i Liv eller
Daude . . .
Hm, underleg nok: han hadde nyleg vori gjesta av
ein av desse Armingane, ein av dei fraa Frams Klikk;
rett ein fortapt Son, som hadde freista so lengi han
kunde aa mette seg med det Maske som der var aa
finne; aa, han jamra seg so saart yvi den Sjæle-Sott
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
