Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
282
MANNFOLK
„Det er Løgn," sa Dagmar Dyring.
„Ja Herregud du; det sa jeg ogsaa, kann du skjønne;
men kann du tænke dej —, han svarte, at det var
ikke godt aa vite det for oss, vi som ingenting vét og
ingenting vil vite! Aassaa sa han det: tror Di nu, sa
han, at Mændene gjør saa’nt noe fordi di har Moro av
aa føre unge Piger i Fordærvelse? Hva Moro skulde
di ha av det? sa han. Ofte kommer di i Knipe for
det selv aassaa; di kommer i mangeslags fælt lei Knipe,
sa han — du vét han taler saa’n; naa; — ja; og di
kann da ikke gaa og risikere alleslags Ting bare for
aa ødelægge Folk som aldri har gjort dem noe vondt?
sa han. Hva sier du om slikt, du?"
Dagmar var harm; so harm at Augo skaut Gneistar.
„Georg Jonathan er ein Fyr som du skal passe dej
for!" sa ho.
Ja; Frida visste det. Og ho skulde nok greide seg
for sin Part. „Naa; se der har du din spesielle
Tilbeder," lagde ho til; ho saag Laurits koma drivande.
„Ja han! han er ikke av den Sort," svara Dagmar.
Og daa dei møtte Laurits, stansa ho han upp, gav han
eit av sine fagraste Augnekast og sa: „si mej, Herr
Kruse, hvorfor vil ikke Di komme ut til oss om
Søn-dagskvelderne?"
„V—v—vil?!" sa Laurits; han smilte yvi heile
Andlite.
V.
Det saag ut som dei ikkje skulde faa ærleg Vinter
det Aare.
Sjølve Desember var ein Regnmaanad. Aldri Himil,
aldri Sol; berre vide myrke Verdenshav av Skyir, og
Regn, eller stundom Slette, som var Snø upp-aa
Høg-dine. Men ikkje der heller var det ærleg Snø. Det
var Snø som tinte, Snø med Flekkar for kvar Stubb
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
