Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
MANNFOLK
283
og Stein, sur vaat Snø mot sur vaat Luft, so Aasane
saag ut som dei kulsa og fraus, og all Verdi vart ufjelg
av denne Halvvinteren.
Nede i Byen var Gatune glettne og vaate med
Vats-diplar og Søylefæn for kvart Sig i Steinsetningi. Men
Gatur som ikkje var steinsette var Søyle til Botnen,
med smale svigtande Bordbruir til aa gaa paa.
Folk heldt seg inne og lagde i Omnen; den var
Husguden no. Ved Glasi var det hustri og kaldt, og
ute paa Gata var der ikkje anna aa sjaa enn vaate
vandrande Regnhattar.
Hyggjelegt vart det ikkje inne heller, fyrr ein fekk
upp Ljos og kunde rulle ned for Vindaugo. Daa, naar
ein kjende seg heilt innestengd, so det ikkje var noko
som minnte um Guds frie Natur med den graae Lufti
og det kalde Ljose, daa fyrst tok Folk til aa livne.
Dei kraup ut or sine Skal og strekte seg i Armstolane
med Pipa og „Aftenposten", eller, naar det var Damur,
med Binding eller Heklety; og i Omnsvarmen tinte dei
upp og rødde med kvarandre, naar det so vilde falle.
Folk som ikkje hadde det koselegt heime, sat gjerne
paa Vertshusi. Dei som ingin Stad hadde aa gjera av
seg laut vera til dei og; men dei lika seg ikkje. —
Ein av deim som ikkje lika seg var Maalaren Bjølsvik.
Han var i det heile ikkje den glade Guten som han
hadde vori. Han, som i sin Ungoms Dagar hadde vori
Fyrstemann i altslags Galinskap, Æresformann i „Dilla",
„Storfyll" av „Flaskekapselen" og mykje anna rart, han
var no so nedpaakomin og „demoralisera", at han ofte
sat inne og mula yvi ei Bok, naar Rangelen gjekk som
verst i Centralkjellaren eller uppe paa „Fallgruben".
Og kraup han ut or Hie sitt ein Gong, so var han
endaa i Ulag. Leid og sinna paa alle Ting, men iser
paa Kvinnfolki. Um deim hadde han eit heilt
„Repertoire" no av harske Preikur; og Peter Tordenskjold
gjekk og undra seg forderva paa, kven det kunde vera
Bjølsvik hadde vori ute aa fengi Nei av.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
