Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
422
MANNFOLK 422
kokettere nu". Og so det um Frigstad. Han var
trulova no; med Ida, den unge vakre som Laurits hadde
funni litt vigtig; men det var ei framifraa Gjente. Det
hadde vori ein heil Strid, daa dei skulde trulova seg.
Ho hadde etter Avtala spurt han um han hadde noko
slikt paa Samvite „som det du vét jeg skrev om den
Gangen; for vi har lovet hverandre det, skjønner du".
Frigstad hadde vori ærleg og svara ja; men det kunde
ikkje gjera noko no, meinte han; for det han hadde
gjort var fleire Aar gamalt; og Gjenta var reist til Amerika.
Men Ida var i stor Tvil. Sistpaa hadde dei funni ein
Utveg. Det som Ida hadde lova kunde ikkje gaa ut
yvi Mennar som „hadde" gjort slikt; for det kunde ein
ikkje alltid koma etter; det maatte gaa ut yvi Mennar
som var av det Slage at dei kunde gjera slikt; og at
Frigstad ikkje no kunde gjera slikt, det var ein Ting
som sagde seg sjølv, meinte Dagmar.
Laurits var slakk i Andlite; han drakk Vin.
Og so sagde han, at det vilde vera godt um
Men-nane kunde lære Moral i dette Stykke. For det var
nok eit fælt Liv, mange Ungkarar førde; han hadde
høyrt meir um det enn han hadde Hug til aa tru.
„Det er visst verre enn vi Kvinner vét om iallfall,"
sagde Dagmar; „og derfor" — ho saag til ein annan Kant
— „og derfor saa er jeg svært fornøiet, jeg for min
Part; for dej er jeg trygg paa." Ho tok Mod til seg
og vilde sjaa han i Augo; men no var det Laurits som
saag til ein annan Kant. „Ja ikke sandt," heldt ho
fram, „jeg har ikke tat feil paa det. Man tar ikke
lett Feil paa saa’nt, tror jeg."
Han snudde seg til henne; saag paa henne med
Augo som bad. Djupt i seg sjølv kjende han, at han
torde ikkje segja Sanningi. Ikkje um det galdt hans
Liv. Og som han saag desse søte, fine Drag og desse
klaart straalande Augo, vart det ein framand Ting for
han, at han kunde ha gjort noko stygt. Hadde han
gjort det, so maatte det vera i Vilska. Ein fortalde
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
