Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
xvn.
Sundagen etter hende det ein underleg Ting: Enok
klædde seg og vilde aat Kyrkja.
Anna torde kje tru det med same; «det er daa kje
i Dag me skal til Alters?» Han svara: «skulde me kje
søkja ein god Vén utan kvar Gong han held Gjestebod ?»
Og han vedgjekk, at han hadde mistydt Guds Vilje i
denne Saki.
Anna kjende som ei Letting i Lufti. For fyrste
Gongen paa alle desse Aari hadde ho no høyrt det Orde
av han Enok: eg hev misteki meg. Det maatte tyde
noko. Kannhende det verste var yvi-stridt no?
Gunnar og Carolus vart so glade at dei kunde mest
ikkje styre seg: no fekk dei fritt! Men Gleda vende seg
til Sorg. Dei laut med aat Kyrkja.
Gunnar vreid seg jammerleg. Han vart so sur og
vond i Andlite at det var stygt aa sjaa. Far hans vart
arg. «Sjaa; sjaa kor han trutnar!» sagde han. «Hev du
set slikt eit Uliøyra? Er der nokon som vil vita kor
stygg Syndi er, so kann han berre sjaa paa han Gunnar
no. Og det berre av di han skal faa vera med i Guds
Tempel!» — Han sukka.
So kvesste han i med sitt harde Maal: «no skundar
du deg!» — Gunnar kjende det Mæle. Han drog seg i
Veg. Men so motstrævande seint, at det var som han
skulde «dra eit Haartog etter ei saar Rauv», som Far
hans sagde.
Men Serina fekk vera heime; Huse kunde kje staa
tomt. Kann vita det; alltid skulde det laga seg godt for
henne Serina!
Det var graakaldt og ein bitande sur Snøvind; Anna
rugga seg so inn, at ho tilslutt sat i Kjerresæte som ein
stor svart Klædetull. Gunnar skulde stande attanpaa.
130
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
