Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
fraa ein tysk Opera, daa lo han. Han snøgga seg ut or
Kyrkja. Og aldri hadde eit fullt Drag av Guds frie
friske Luft smaka honom betre; han kjende seg som
vakna fraa ein fæl Draum.
Kva vilde Folk her? Søkje Trøyst for sine Sorgir
og Syndir. Dei hadde ikkje Mod til aa bera sitt Livs
Lagnad sjølve, ikkje Mod til aa sjaa sitt Livs Aalvor i
Augo. Og so søkte dei framand Hjelp. Freista aa
døyve sine vonde Minne i ein heilag Bøne-Svir, freista
aa gløyme sine Livstap og løynlege Sjælesaar i ein
Rus av Salmesong og himilske Draumar. Var ikkje
dette det same som han sjølv hadde forsøkt, um alltid
paa ein annan Maate? Var det ikkje den same
Umanndom og den same Bløyteskap som hadde drivi honom
ut paa Ranglestig? Denne Tanken vart honom som
eit sterkt Ljos. Alt dette som Folk hadde funni paa
til Hjelp mot tunge Tankar, fraa Opium til Andakt,
fraa Rangel til Religion, steig i dette Ljose fram som
ei einaste lang Rad av rædde Rømingsforsøk burt fraa
Livsens Sanning. I dette Ljose forstod han og at han
sjølv var komin hit. Han hadde ein Gong vori blaut
nok til aa bøygje av fraa Livsens Arbeidsveg og røme
for den Sut, Live baud honom aa bera; og daa han
no ikkje kunde halde ut i Raaskapen hadde han søkt
ei ny Døyvingsraad i Religionen; daa det ikkje hadde
hjelpt med „Vin og Kjærleik“ hadde han tenkt aa
freiste med Bønir og Barneminne. Det siste var mange
Gongir betre enn det fyrste; men det var same Slage
i Grunnen. Og han totte han hadde Skam av det alt.
Men no var han ferdug. No hadde han rent det
Skeide ut. Den Vegen bar ned og ikkje upp. Og han
kjende med Skam, men med vaknande Mod, at i
Grunnen kunde han ha bori si Sut som ein Mann, naar
han berre heilt og fast hadde bruka sin Vilje. Naar
han hadde falli, so var det avdi han hadde vori rædd og
lat. Dette var hans Skam; men no, daa han visste
det og forstod det, no visste han og kva han hadde aa
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
