Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
og tok baae Hendane hans, „so vil eg takke deg for
du kom hit; og lat meg no faa freiste um eg enno
med Guds Hjelp kunde gjeva deg nokre gode Dagar
her paa Jordi! — Bestefar min lærde meg aa ynke
deg, men Mor mi lærde meg elske deg... og eg
vil takke Gud, dersom eg no kann faa bera fram til
deg eit lite Grand av den uendelege Kjærleiken som
ho i all si Sorg og Sut bar til deg, du arme villfarande
Mann!“ — „Tala, tala,“ bad den gamle; „du talar so
likt henne.“ — Den gamle grét, og den unge grét
med... „Takk at du kom heim att fraa den ville
Verdi, heim til dine gamle Minne og til din einaste
Heim. Du kjem, ikkje som den fortapte Sonen heim
til Far sin, men som ein fortapt Far heim til Son din;
og maatte eg so sant faa Naade til aa taka imot deg
so, at du kom til aa kjenne deg i Sanning heime!“
Den gamle lagde seg i Sons sins Armar, og dei
heldt kvarandre lengi i Famn. „Ja, ja, her vil eg kvile,“
sagde Gamlen. „Eg kann ikkje vera her lengi; men
eg vil vera hjaa deg og kvile ut, til dess eg paa nytt
skal paa Langferd.“ „Lat oss ikkje tala um det,“
sagde Presten; „dersom du finn deg her, so vonar eg
visst at du slær deg til Ro.“ Han leidde Far sin til
Sofaen og lét honom setja seg. „Nei, nei,“ sagde gamle
Hauk; „hjaa ein Prest kann eg ikkje lìva mine siste
Dagar.“
Det gjekk som ein Styng gjenom den unge. „Hev
du enno ikkje lært aa bøygje deg under honom som
aaleine eig Tilgjeving og Fred for dei nedtyngde og
fortapte?“ sagde han med mild Sorg.
„Lat oss endeleg ikkje tala um dei Ting,“ svara den
gamle. „Eg hev tenkt meir enn du, og livt meir enn
du; men eg hev vorti allstødt vissare paa at eg ikkje
hadde Rett til aa gjeva meg yvi i ein Lærdom som eg
etter beste Vit maatte finne usann. Lat no dei Ting
liggje. Eg vert ikkje lengi verande her; lat oss vera
Menneskje mot kvarandre og ikkje Partimennar.“
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
