Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
SELD TIL DEN VONDE
155
soleis i Kyrkja at ho visste Baard maatte sjaa henne;
og i sine beste Klæde visste ho at ho tok seg ut.
Men ho bøygde Hovude og slog Augo ned; hugmjuke
og stillfarande vilde Mennane hava sine Kvende; og
ho skulde visst kunna vera likso stilsleg og hugmjuk
som Signe Lid.
Daa Baard steig inn i Kyrkja og saag fram-igjenom,
gjekk det varmt igjenom han; so ven hadde han aldri
visst at Gunhild Nielsdotter var. Det var mest som
han skulde sjaa Gunhild og Signe i eitt; det stolte og
varme hjaa den eine saman med det linde og ljose
hjaa den andre. Daa han var komin til Sæte søkte
Augo hans berre dit der Gunhild sat. Stundom møttest
Augo deira; daa raudna dei baae. Signe, som Baard
sidan fekk Augo paa, ho kunde vera for det ho var;
men for Gunhild rauk ho. Gunhild var som
Riddar-møyi i Visa: kjærleg og varm men attaat byrg og staut;
vent hadde ho Klædi skorne, og mjukt og rikt sveipte
dei seg ikring hennar faste Akslir og runde Barmar;
og kraftfullt lokka seg det store brune Haare. Signe
var blid og bleik utan Eld og Mod; og det gule Haare
hennar hadde lite Glans; som ho sat der lutande yvi
Salmeboki saag Baard mest framandt paa henne. Nei;
den som kunde vinne ei som Gunhild!
Dei Augo ho gav han var so underlege, bljugt
brennande og rikt lovande, at han kjende som ein
Eld-straum gjenom seg naar han møtte deim. Han vart so
hugtekin og tankefull at han gløymde mest kvar han
var. Naar Signe stundom glytte burt-til han vart ho
uroleg; som forgjord sat han der og stirde paa
Gunhild; so sjølvgløymd var han. Det sveiv Signe
ein Tanke um, at denne Futedotteri kannhende hadde
lært meir av Mor si enn ho hadde godt av. —
— Gunhild gjekk fyrr Tenesta var slutt; ho saag i
det same paa Baard som ho vilde segja at ho venta
han etter. For honom var det som det myrkna i Rome
daa Gunhild var burte; sidan hadde han ikkje Fred.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
