Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
164
SELD TIL DEN VONDE 164
ho i Grunnen hans Festemøy, meinte han, so han
tottest hava all Rett til aa spyrja.
Daa sagde ho han alt. Han som var Adelsmann
kunde ikkje vilja tvinge seg fram, naar han fekk høyre
Sanningi. Og ho forklaara han, at ho heldt av ein
annan og hadde lovast med honom; var han no ein
ærleg Adelsmann, so laut han etter dette gjeva henne
upp. Løyse Far hennar fraa hans Ord og fara. Herr
Jørgen bleikna og bad for seg; men ho var han for
sterk. Og han laut sistpaa lova aa gjera som ho vilde.
Daa tottest Gunhild hava vunni og vart glad.
Men um ei Stund kom Far hennar inn. Daa var
det Gunhild som vart rædd; for ho saag at han var
harm, Gamlen. Han sagde ikkje so mange Ordi; men
det han sagde var greidt og klaart. Anten bruka ho
no Vite og tok den Mannen som han og Gud gav
henne, eller so visste ho at han hadde baade Magt
og Vilje til aa mykje henne. Han vilde ikkje gjerast
til Narr i sitt eigi Hus.
Gunhild hadde aldri kjent Ord som hadde havt slik
Magt; dei skar inn i henne som Styngir; dei mergstal
baade Mod og Megn. Ho bøygde seg og bad. „Ver
ikkje streng! Eg elskar ein annan ..." Futen
trappa i Golve. „Vil du innbille meg Æventyr? Kven
hev her vori som du kunde verte kjend med? Vil du
gifte deg med ein Bonde kannhende?"
I denne Stundi forstod Gunhild det ho aldri fyrr
hadde tenkt paa: at Baard Nes var Bonde. Han var
ikkje som andre Bøndar; han var ein Stormann millom
Bøndar; men han var endaa Bonde. Og so som Futen
sagde dette Orde, vart det so svivyrdelegt at ho
heitna av Skam. Ein Bonde! Ein Bonde hadde ho
elska, elska utan Vit ... Ho gjøymde Andlite og
kjende seg hjelpelaus. Futen sagde ikkje meir um
dette; men han lagde stutt til, at no kunde ho tenkje
seg um til i Morgo; dermed gjekk han. Gunhild stod
etter aaleine. So reint forunderieg aaleine som ho
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
