Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
STORDAAD
227
„. . . saa kunde vi naa kjøpe hjem mæ oss ei
Kake, aa saa litt Pølse, Fleskepølse ..."
Hans saag upp.
„Aa ei halv Flaske 01 . . ."
Hans saag rimeleg ut.
„Aa saa kansi en Dram tel ’a Mor; du veit hu sa
dæ’ atte hvis hu hadde en halv Pæl, saa blei hu fresk
igjen, sa ’a."
Hans bøygde sitt sorgtyngde Hovud og tenkte.
Mor vart alltid so fjaag naar ho fekk Brennevin; og
so kunde ein sleppe aa gaa med Lira i Ettermiddag.
Dei drog seg av Stad paa nytt. Og Hans tok til
aa sutre og sutre: „hmm —, hmm —; jæ vil ha
Medda’ jæ!" Men berre so stilt og smaatt no.
Johanne lika i Grunnen ikkje det åt Hans saag ut
til aa vilja gjeva seg. Den Tosken! Kunde han
ikkje skrike upp? Kunde han ikkje slaa seg vrang?
So kunde ein ha noko aa skulde paa . . .
„Ja Medda’ er godt," sagde Johannemor.
„Ja, ja," sutra’n Hans bønlegt.
„Aa dæ er saa sjella vi faar ’n aassaa."
Hans saag seg ikring med sine sure Augo. Alle
desse andre, dei fekk Medda’ kvar Dag, dei.
„Aa saa kunde vi vel altis spella ihop et Par
Skjelling tel ’a Mor i Ettermidda’, vel," meinte Johanne.
Det sagde ikkje Hans noko vidare til. Dei drog
paa og gjekk att.
Dei stabba i Veg so fort dei kunde, liksom rædde
for aa skifte Meining. Men Føtane var so tunge; og
tyngre og tyngre vart dei. Og med Gonga gjekk det
seigare og seigare . . .
„Aa var ’æ du sa’?" spurde Johanne. „Jæ sa
inte-no’, jæ," svara Hans.
Dei drog seg eit Stykke til. „Hva?" sa Johanne.
„Aafferno’?" spurde Hans. „Jæ syntes du sa no,’
jæ," sagde Johanne. „Nei; jæ sa inte-no," svara
Hans.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
