Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
dei Millionar av ørsmaae Is-Pilir, som laag straadde yvi
Barnaaline. Det var frisk, god Frostluft. Vegen laag
uppkøyrd og glatt og glinsande kvit burtgjenom Skogen
i smaae Bakkedrag. Her var vent. Men Hauk saag det
ikkje. Og Ragna saag det ikkje heller.
Hans var den einaste som tala. Og han var den
einaste som høyrde paa og. Dei tvo andre hadde nok
med seg sjølve. Hauk gjekk og glytte burtpaa Ragna
og kjende ein forunderleg Age for denne unge Gjenta.
Han trudde knapt han kunde faa seg til aa tala um Elsk
til henne. Ho var so reint av eit anna Slag enn dei han
elles hadde kjent. Her var ei Uskyld so uendeleg; det
var Synd aa trengje seg inn i eit slikt Paradis. Men
samstundes kjende han, at henne var det han maatte
hava. Han elska reint ut romantisk. Aa tenkje seg Live
utan henne var som aa tenkje seg aaleine upp aa ein
endelaus Isbrede.
Ragna tenkte ikkje. Ho høyrde Foten hans knirke i
den frosne Snøen; ho visste, ho kjende, at han gjekk
her jamnsides henne; og ho livde i denne eine Kjensla.
Ho torde ikkje minnast attende, ho torde ikkje tenkje
fram; men ho hadde nok med dette. Ho kjende seg so
trygg, so varm. Ho vilde ynskje at dei kunde gange slik
saman til Heimsens Ende.
«Ja no skal dé ha Takk for meg!» sagde Hans. Ragna
og Hauk skvatt upp —: «kvar vil d u av ?» — «Eg vil
upp til Gro, gamle Gro, Kjærasten min! Ho fortel meg
Jole-Eventyr, dei same ho fortalde meg, daa eg var
litin; og so gjev ho meg Graut. Nei! eg vil ingin hava
med meg; gamle Gro er bljug, ho; ho vil ikkje vita av
nokon Tredjemann. Ha-ha-ha! Godkveld, godt
Folk!» — Han var alt avsynes inn i Skogen.
«Er me alt komne so langt,» sagde Ragna noko tryllt,
«so er det best me snur.» Ho snudde; Hauk med. No
33
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
