Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
nytt at Orde var fritt. Men der var endaa ingin som
tok det.
Daa gjekk Song-Lage i Elden att.
«Zions Vægter hæver Røsten:
vaagn op, der blinker Lyn i Østen,
vaagn op, Guds Stad Jerusalem!»
Tri Vers av denne Salmen vart sungne. So vart det
stilt att.
Hardsett, raadlaust stilt. Gutane forherde seg i
Tankeløysa si, og vårde seg mot alle mogelege Mistankar
med aa halde sine Munnar att so tett og fast som dei
kunde. Eg var paa Spanebenken. Berre dei no heldt ut.
So vart det ikkje meir av det; og so vart me nøydde til
aa slutte.
Daa ser eg den vesle bleike Skomakaren min snu seg
til Presten Hermansen med nokre kviskrande Ord. Kva
kunde han vilja?
Presten høyrde paa ’n med Brunine lyfte; endeleg var
det som han vann seg yvi; han nikka. Det var greidt at
her var noko i Gjerdom; kva tru det var?
Det skulde eg snart faa Greide paa. Skomakaren
gjekk upp paa Stolen; Skomakaren vilde tala. Daa svor
eg at eg aldri skulde lappe Skorne mine hjaa den
Mannen meir.
Skomakaren stod eit Bil og tagde, med Augo
nedslegne ; han bad vel um Naade til aa finne dei rette Ordi.
Aa, so toskut som han saag ut. Eg skulde endaa lappe
Skorne mine hjaa ’n, um han vilde vera stutt. Og kvi
skulde han ikkje vera stutt. Slik ei Skomakarsjæl kunde
daa ikkje hava mykje aa segja.
Nei; det var ikkje stort han hadde aa segja. Hm. Men
daa ingin av deim som hadde større Naadegaavur til aa
tala enn han, — naar ingin av deim tok Orde, so vilde
292
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
