49 „ Had ik dat moeten schrijven ? Ik 2" „Nu was ik bijna niet gekomen." „Maar, Ingmar, kon ik je dat nu schrijven, na alles wat ik je gedaan had ? Ik schreef het den laatsten dag in de gevangenis, omdat de predikant zei, dat ik moest. Hij nam den brief mee en beloofde me, dat je hem krijgen zou, als ik weg was. En nu heeft hij hem al eerder gestuurd." Ingmar nam haar hand, legde die op den grond en sloeg er op. „Ik zou je kunnen slaan," zei hij. „Je kunt met me doen, wat je wilt, Ingmar." Hij zag naar haar op. Het lijden had haar nog mooier gemaakt anders mooi dan vroeger. Hij hief zich wat op en leunde tegen haar aan. „Ik had je bijna laten heengaan." „Je kon toch niet anders dan komen." „Ik zal je zeggen ik hield niet van je." „Dat kan ik zoo goed begrijpen." „Ik was zoo blij, toen ik hoorde, dat je naar Amerika zou gaan." „Ja, Vader schreef, dat je er blij om was." „Als ik Moeder aanzag, vond ik, dat ik haar iemand als jij niet tot schoondochter geven kon. „Neen, dat gaat ook niet, Ingmar." „Ik heb zooveel ergernis gehad om jou. Niemand heeft me willen aanzien, omdat ze vonden, dat ik zoo verkeerd tegen je gedaan had." Jeruzalem. 4